ໂມທະນາສ້າງສິມ ວັດຫາງດອນຂະເໝົາ

- ທ້າວຄັດທະຈັນ - ນາງບົວແກ້ວ ຫຼອມນຈັທະລາ ບ້ານສີສັງວອນ ເມືອງໄຊເສດຖາ ນະຄອນຫຼວງວຽງຂຈັນ 2.500.000 ກີບ(04|06|2011)

ພຣະພຸດທະອົງ ພາພຣະນັນທະ ໄປຢ້ຽມຊົມ ເມືອງສະຫວັນ

- ຫຼັງຈາກພຣະພຸດທະອົງສັນພັດຕາກິດ ທີ່ພຣະຣາຊະວັງຂອງພຣະຣາຊະວັງ ໃນງາມອະພິເສກສົມຣົດຂອງເຈົ້າຊາຍນັນທະ ພຣະອະນຸຊາ(ນ້ອງຊາຍ)ເສັດພຣະອົງກໍລຸກຈາກທີ່ສັນກັບຍັງທີ່ພໍານັກ ໃນຊາຍປ່າເມືອງຣາຊະຄືຫະນະຄອນ ເຈົ້າຊາຍນັນທະຮັບບາດ ຈາກພຣະອົງສະເດັດຕາມໄປສົ່ງພຣະພຸດທະອົງ ເຈົ້າຍິງຄູ່ສົມຣົກຮ້ອງສັ່ງວ່າ ເມື່ອໄປສົ່ງພຣະອົງແລ້ວໃຫ້ຮີບກັບ, ເມື່ອພຣະພຸດທະອົງ ອອກຈາກວັງແລ້ວ ພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ຮັບບາດຈາກເຈົ້າຊາຍນັນທະເລີຍ ດ້ວຍຄວາມເກງພຣະໄທ ເຈົ້າຊາຍນັນທະກໍ່ໄດ້ເຕືອນພຣະພຸດທະອົງ ນຶກວ່າຫວິດປະຕູວຽງແລ້ວ ພຣະອົງຈະຮັບບາດ ເຈົ້າຊາຍນັນທະກໍຫອບບາດຕາມພຣະອົງໄປສົ່ງພຣະພຸດທະອົງຈົນເຖິງວັດ.

- ພໍເຖິງວັດ ພຣະພຸດທະເຈົ້າກໍປະທັບນັ່ງເຈົ້າຊາຍນັນທະ ກໍນໍາບາດໄປປະເຄນໃຫ້ພຣະພຸດທະອົງ ຂະນະທີ່ເຈົ້າຊາຍນັນທະປະເຄນບາດນັ້ນ ພຣະພຸດທະເຈົ້າກໍຕັດແກ່ເຈົ້າຊາຍນັນທະວ່າ ນັນທະທ່ານຈະບວດບໍ ? ເຈົ້າຊາຍນັນທະເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະດໍາຣັດແລ້ວ ກໍເກງພຣະໄທພຣະ ພຸດທະອົງ ກໍຕອບພຣະອົງວ່າວ່າ "ບວດ" ພຣະພຸດທະອົງກໍຈັດການບວດໃຫ້ເຈົ້າຊາຍນັນທະດ້ວຍເອຫິພິກຂຸອຸປະສັມປະທາ ໃນວັນທີ 5 ນັບແຕ່ວັນທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າສະເດັດເຖິງເມືອງກະວິລະພັດເປັນຄັ້ງແຮກ, ແລະວັນນັ້ນ ພຣະອົງກໍໄປໃນງານອະພິເສກສົມຣົດເຈົ້າສາຍສະກຸນ ສາກະຍະ ທີ່ຊື່ວ່າ "ນັນທະ" ກັບເຈົ້າຍິງສາວສວຍ ທີ່ມີຊື່ວ່່າ "ຊະນະບົດກັລຍານີ".
- ເຈົ້າຊາຍນັນທະນັ້ນ ເປັນພຣະອະນຸຊາຂອງພຣະອົງເອງ ແຕ່ເປັນພຣະອະນຸຊາຕ່າງມານດາ ຄື ມີພຣະບິດາດຽວກັນ ຄືພຣະເຈົ້າສຸດໂທທະນະ, ກ່າວຄື ພາຍຫຼັງທີ່ພຣະພຣະມານດາຂອງພຣະພຸດທເຈົ້າ ຄື ພຣະນາງສີຣິມະຫາມາຍາ ສິ້່ນພຣະຊົນ ຕັ້ງແຕ່ພຣະອົງ ມີພຣະຊົນໄດ້ 7 ວັນແລ້ວນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າສຸດໂທທະນະຊົງໄດ້ຂໍພຣະນາງປະຊາບໍດີໂຄຕະມີ ຜູ້ເປັນນ້ອງສາວຂອງພຣະນາງ ສີຣິມະຫາມາຍາມາເປັນພຣະຊາຍາດ ເຈົ້າຊາຍນັນທະຈຶ່ງເກີດຈາກພຣະນາງປະຊາບໍດີຜູ້ເປັນພຣະແມ່ນ້າຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ.
- ເມື່ອພຣະພຸດທະເຈົ້າອອກບວດແລ້ວ ຣັຊະທາຍາດຂອງພຣະເຈົ້າສຸດໂທທະນະ ຜູ້ທີ່ຈະສືບຕໍ່ຄອງພຣະຣາຊະບັນລັງຈຶ່ງຕົກເປັນພາລະຂອງ ເຈົ້າຊາຍນັນທະ ພຣະເຈົ້າສຸດໂທທະນະຊົງໝັ້ນໝາຍພຣະໄທໄວ້ວ່າ ເມື່ອເຈົ້າຊາຍນັນທະໄດ້ອະພິເສກສົມລົດແລ້ວ ຈະໄດ້ອະພິເສກໃຫ້ຂຶ້ນຄອງ ຣາດແທນພຣະອົງ.

- ໃນວັນວິວາຫະມຸງຄຸນນັ້ນ ພຣະພຸດທະເຈົ້າຊົງໄດ້ຮັບສະເດັດຕາມຄໍາທູນອາຣາດທະນາຂອງພຣະຣາຊະບິດາ, ເມື່ອຊົງສັນພັດຕາກິດສໍາເຣັດ ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງມອບບສດຂອງພຣະອົງແກ່ເຈົ້າຊາຍນັນທະ ເຈົ້າຊາຍນັນທະໄດ້ຊົງຖືບາດສະເດັດຕາມພຣະອົງ ແລະຊົງດໍາຣະວ່າ ເມື່ອເຖິງປະຕູພຣະຣາຊະນິເວດ ພຣະພຸດທະເຈົ້າຄົງຈະຮັບບາດຄືນຈາກຕົນ ແຕ່ເມື່ອໄປເຖິງທີ່ນັ້ນພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ຮັບບາດຈາກຕົນເລີຍ, ຄັນຈະມອບາດກໍບໍ່ກ້າ ເພາະເກງພຣະໄທເພາະເປັນພຣະເຊດຖາ ເຈົ້າຊາຍນັນທະກໍອຸ້ມບາດໄປສົ່ງພຣະພຸດທະເຈົ້າຈົນເຖິງພຣະອາຣາມ ທີ່ປະທັບ ພຣະຸດທະເຈົ້າຊົງຫັນມາຖາມເຈົາຊາຍນັນທະອະນຸຊາວ່າ "ບວດບໍ ?"
- ເຈົ້າຊາຍນັນທະ ຈະປະຕິເສດກໍເກັງພຣະໄທພຣະເຊດຖາ "ບວດຂ້ານ້ອຍ".
- ເຈົ້າຊາຍນັນທະ ບໍ່ໄດ້ໄດ້ຍອມບວດດ້ວຍນໍ້າໃນໃຈຈິງ ເພາະກໍາລັງຈະແຕ່ງງານ, ແຕ່ການຮັບບວດ ກໍເພາະເກງພຣະໄທ, ທັງໆທີ່ຕອນຈະນໍາ ບາດມາສົ່ງພຣະພຸດທະເຈົ້ານັ້ນ, ເຈົ້າຍິງຊະນະບົດກັນລະຍານີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຍິງຄູ່ສົມຣົດ ຍັງຮ້ອງຮຽກສັ່ງຕາມມາວ່າ "ເຈົ້າພີ່ໄປແລ້ວຈົ່ງຮີບສະ ເດັດຫັບ" ແຕ່ທີ່ຕ້ອງລັ່ນພຣະວາຈາບວດ ກໍເພາະເກງພຣະໄທພຣະພຸດທະເຈົ້າຕາມທີ່ກ່າວແລ້ວ.

(ພາບຈິນຕະນາການ ຈາກຊ່າງແຕ້ມ)
ພຣະນັນທະໄປທ່ຽວຊົມນາງຟ້າ ເທິງສະຫວັນ.
- ພຣະນັນທະເມື່ອບວດແລ້ວ ຈຶ່ງມີຄວາມໂສກເສົ້າຫງ່ວມເຫງົາ, ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະສົງອື່ນໆຈຶ່ງນໍາເລື່ອງຂຶ້ນທູນຖວາຍພຣະພຸດທະເຈົ້າ ແລະພຣະພຸດທະເຈົ້າຄິດຈະພາ ພຣະນັນທະໄປທ່ຽວຊົມເມືອງສະຫວັນ ເພື່ອໃຫ້ຫາຍໂສກ ພຣະນັນທະບໍ່ມີເວລາປະຕິບັດກິດສົງ ມີແຕ່ຈະລາ ສິກຂາພຽງຢ່າງດຽວ ເພາະຄິດເຖິງເຈົ້າສາວ ພຣະພຸດທະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ພາພຣະນັນທະໄປທ່ຽວສະຫວັນ, ໃນລະຫວ່າງທາງພຣະພຸດທະເຈົ້າຊີ້ໃຫ້
ພຣະນັນທະເບິ່ງນາງລິງໂຕໜຶ່ງ ຫູຂາດ ແລະໂຕດຳມິດໝີ່ ນັ່ງຢູ່ທີ່ຕໍໄມ້ທີ່ໃໝ້ໄຟດຳ ແລ້ວຈຶ່ງໄປເຖິງສະຫວັນ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າຊີ້ໃຫ້ພຣະນັນທະເບິ່ງນາງສະຫວັນ ທີ່ມີແຕ່ຜູ້ຍິງງາມໆ ຫາຍິງໃດໃນເມືອງມະນຸດປຽບບໍ່ໄດ້ ພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ຖາມພຣະນັນທະວ່າ ນາງຟ້າເຫຼົ່ານັ້ນກັບເຈົ້າສາວຜູ້ທີ່ຈະແຕ່ງານດ້ວຍນັ້ນ ເປັນເຊັ່ນໃດ ພຣະນັນທະກໍຕອບວ່າທຽບກັນບໍ່ໄດ້ເລີຍ, ເຈົ້າສາວທີ່ຈະແຕ່ງນັ້ນກໍປຽບກັບລິງໂຕທີ່ເຫັນມາກ່ອນນັ້ນ.

ລາຍຊື່ຜູ້ໂມທະນາແຕ້ມຮູບ ພຸດທະປະວັດ

- ລາຍຊື່ ເຈົ້າພາບຜູ້ແຕ້ມຮູບພຸດທະປະວັດ ພາບລະ 650.000 ກີບ
1. ທ້າວສີປະເສີດ ສີສຸຣາດ ບຈຣ.
2. ນາງແສງຈັນ ສົມພັນວິໄລ-ນາງບຸນມີ ວິໄລຫົງ.
3. ທ້າວໄຊສົມພອນ-ນາງພູນສະຫວັດ ຂັນຕະວິລະວົງ ໂພນເຄັງ
4. ທ້າວສົມສະຫວັນ-ນາງດາຣາປີ ລິດສະໄໝ 3000 ບາດ.
5. ທ້າວສະຫວັດດີ ພັນທະນິດ-ນາງໄພວັນ ສີວົງໄຊ
6. ທ່າຍບູນສ່ວນ ນາງແລວທອງ ບຸດດາວົງ ທາດຫຼວງກາງ
7. ນາງວຽງສາຄອນ ບຸດດາວົງ-ແມ່ກຸຫຼາບ ບ້ານຕານມີໄຊ
8. ທ້າວໄກວັນ ເພັົດລາສີ ອົດສະຕາລີ
9. ພໍ່ເຖົ້າສຸນທອນ+ແມ່ເຖົ້າກົມມະລີ ເພັດໝັ້ນ ປະເທດຝຣັ່ງເສດ 100 ດອນລາ.

ຈິຕ(Mind)

- ຈິຕ ເປັນອັກສອນລາວຂຽນແບບພາສາປາລີ, ພາສາອັງວ່າ Mind ອັກສອນລາວປັດຈຸບັນຂຽນຈິດ.
- ຈິດນີ້ ເຮົາຍັງບໍ່ຮູ້ໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ທັມມະຊາດອັນແທ້ຈິງນັ້ນ ເປັນຢ່າງໃດ ? ນັກວິທະຍາສາດບາງຄົນ ເຊັ່ນ ຈຸລຽນ ຮັກສລີຍ໌ (Julian Hexley) ເຫັນຈິດເປັນພະລັງງານໜຶ່ງ ຮຽກວ່າ ພະລັງຈິດ(Gsychergy) ແຕ່ເຈີຣັລດ໌ ໄຟນ໌ເບີຣ໌ກ (Gerald Feinberg) ແຫ່ງມະຫາວິທະຍາໄລ ໂຄລັມ ເຫັນວ່າ ກະແສຈິຕ ອາດປະກອບດ້ວຍອະນຸພາກປະຖົມພູມ(Elementary particles) ບາງຊະນິດທີ່ຍັງຄົ້ນບໍ່ພົບ, ເຂົາໃຫ້ຊື່ ອະນຸພາກປະຖົມພູມນີ້ວ່າ ໄມນ໌ດອນສ໌ (Mindons) ບາງຄັ້ງກໍວ່າ ໄຊຄອນກ໌(Psychons) ບາງຄັ້ງກໍວ່າ ຕາຊິອອນສ໌ (Tachyons) ບາງທ່ານຍັງສັນນິຖານວ່າ ອະນຸພາກຊະນິດນີ້ເດີນທາງໄດ້ໄວກວ່າແສງ, ສາສນາທຸກສາສນາ ຍືນຍັນວ່າ ຈິດວິນຍານ ມີຢູ່ຈິງແລະມີຢູ່ໃນສະຖານະຕົວຕົນແທ້(ອັຕຕາ) ຂອງຄົນສິງສະຖິດຢູ່ກາຍໃນຮ່າງກາຍຈິດ ຈິດວິນຍານເປັນອະມະຕະ, ບໍ່ຮູ້ຈັກຕາຍ ເຖິງແມ່ນວ່າຮ່າງກາຍເຖິງເວລາແຕກສະຫຼາຍລົງດ້ວຍຮູບການໃດໆ ຈິດວິນຍານ ຈິດວິນຍານຍັງຄົວຢູ່ໃນຮູບໃດຮູບໜຶ່ງ.

ກ. ຈິດຕາມຫຼັກສາສນາຮິນດູ.
- ໃນສາສນາຮິນດູ ມີຄວາມເຊື່ອວ່າຄົນເຮົາປະກອບດ້ວຍສ່ວນປະກອບດ້ວຍສ່ວນປະກອບສໍາຄັນຊ້ອນກັນຢູ່ 7 ຊັ້ນດ້ວຍ, ນັບຕັ້ງແຕ່ຊັ້ຍໃນ ສຸດເຖິງຂັ້ນນອກສຸດດັງນີ້.

1. ອາຕະມັນ ຫຼືວິນຍາຍ ເປັນອະມະຕະພາບ ເປັນຕົວຕົນແທ້ຂອງຄົນ ເປັນແກນກາງຂອງຊີວິດ ແລະອາຕະມັນນີ້ ໂດຍເນື້ອແທ້ເປັນອັນໜຶ່ງ ອັນດຽວກັນກັບພຣົມມັນ ຄືວິນຍານສາກົນ.
2. ຈິດ ເປັນຜູ້ທຳໜ້າທີ່ອອກຄໍາສັ່ງ ບັງຄັບບັນຊາກິດຈະການທຸກຢ່າວໃນຊິວິດ.
3. ປັນຍາ ໝາຍເຖິງ ມະໂນທັມ ຫຼືຄວາມຮູ້ສຶກຜິດ ຊອບ ຊົ່ວ ດີ.
4. ປັນຍາ ໝາຍເຖິວການຮັບຮູ້ທາງທະວານທັງ 5 ແລະຄວາມຮູ້ສຶກຕ່າງໆ ທີ່ເກີດຈາກການຮັບຮູ້ນັ້ນ.
5. ປຣານ ໝາຍເຖິງລົມຫາຍ ຄົນບູນຮານແທບທຸກທຸກຊາດ ເຊື່ອວ່າລົມຫາຍເປັນສ່ວນສຳຄັນທີ່ສຸດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວີດ.
- ເຈຕະະພູຕ ໝາຍເຖິງຮ່າງທິບ (Adytsl body) ເຊິ່ງລີ້ຊ່ອນຢູ່ພາຍໃນກາຍເນື້ອ ເວລາຕາຍຮ່າງທິບນີ້ ຈະເຄື່ອນອອກຈາກຮ່າງກາຍ ແລະອາດປະກົດຕົວໃຫ້ຄົນເຫັນໄດ້ເປັນບາງຄັ້ງຄາວ ກາຍໝາຍເຖິງ ສາຣີຣະຮ່າງກາຍອັນເປັນວັດຖຸທີ່ຫຍາບທີ່ຢູ່ຊັ້ນນອກສຸດ.

- ອາຕະມັນ ຕາມຫຼັກສາສນາຮິນດູເປັນສິ່ງໜຶ່ງຕ່າງຫາກທີ່ອາໄສຢູ່ໃນກາຍ ແຕ່ເປັນອິສຣະຮ່າງກາຍ ເວລາຄົນຕາຍລົງ ຈິດຈະອອກຈາກ ຮ່າງໄປເກີດໃໝ່ໃນຮ່າງອື່ນ ອາຕະມັນ ເປັນອະມະຕະ ບໍ່ຮູ້ຈັກຕາຍ, ອາຕະມັນໃນຊາດປັດຈຸບັນ ເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບອາຕະມັນໃນອະ ດີດຊາດ ແລະເປັນອະຕະມັນໃນຊາດອະນາຄົດ.

ຂ. ຈິດຕາມຫຼັກສາສນາພຸດ.
- ທາງພຸດສາສນາ ຖືວ່າ ຄົນເຮົາປະກອບດ້ວຍສ່ວນປະກອບ 2 ສ່ວຮຄື.
- ນາມຮູບ: ນາມ ໝາຍເຖິງສ່ວນທີ່ຮຽກວ່າ “ຈິດ” ເປັນສິ່ງນາມທັມ ບໍ່ມີຮູບຮ່າງຕົວຕົນ(ອະສະຣີຣັງ) ອາໃສຢູ່ໃນຖໍ້າ ຄືການນີ້(ຄູຫາສະຍັງ) ມີລັກສະນະສໍາຄັນ 4 ປະການ ຄື:

1. ວິນຍານ: ຮັບຮູ້ອາຣົມທີ່ມາກະທົບທາງທາງຕາ, ຫູ, ດັງ, ລິ້ນ, ກາຍ, ມະໂມ.
2. ສັນຍາ: ຈື່ຈໍາອາຣົມໄໄດ້.
3. ສັງຂາຣ: ຄິດກ່ຽວກັບອາຣົມນັ້ນ
4. ເວທະນາ: ເກີດຄວາມຮູ້ສຶກສຸຂທຸກຫຼືກາງໆ ກ່ຽວກັບອາຣົມນັ້ນໆ.

- ຮູບ ໝາຍເຖິງ ສ່ວນຮູບທັມ ປະກອບດ້ວຍທາດດິນ(ຂອງແຂງ) ທາດນໍ້າ (ຂອງແຫຼວ) ທາດລົມ(ແກ໊ດ) ແລະທາດໄຟ(ພລາສມາ)
- ຮູບກັບນາມຕ້ອງອາໄສກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ຂາດເສັນແຕ່ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ້ງບໍ່ໄດ້ ນອກຈາກຈະໄປເກີດໃນພົບບາງພົບເທົ່ານັ້ນ (ອະຣູປະພົບ-ມີແຕ່ນາມ ບໍ່ມີຮູບ)
- ຈິດໃນທາງພຸດທະສາສນາເກີດຂຶ້ນເປັນດວງໆໃນເມື່ອມີອາຣົມມາກະທົບ ກຳທຳໜ້າທີ່ສໍາເລັດແລ້ວກໍດັບໄປ ແຕ່ແລ້ວກໍເກີດຂຶ້ນອີກ ເກີດດັບສະຫຼັບກັນໄປ ຢ່າງໄວວາຈົນເບິ່ງເປັນຈິດດວງດຽວກັນຢູ່ຕລອດເວລາ ປຽບເໝືອນດວງໄຟຟ້າທີ່ເຮົາເຫັນ ເປັນດວງດຽວຕລອດເວລາ ນັ້ນ ຄວາມຈີງສະຫວ່າງແລ້ວດັບ ຕິດຕໍ່ກັນໄປຢ່າງໄວວິນາທີລະ 50 ຄັ້ງ.
- ແດນທັງ 3 ຂອງຈິດ ຕາມຫຼັກທາງພຸດທະສາສນາ ຈິດທຳງງານໃນ 3 ແດນ ຄື:
1. ແດນປັນຈະທະວານ(ຊ່ອງທັງ 5) ໝາຍເຖິງຈິດຕຶ່ນຈາກພະວັງອອກມາຮັບອາຣົມທີ່ຜ່ານເຂົ້າມາທາງທະວານ 5 ຄື ຕາ, ຫູ, ດັງ, ລິ້ນ, ກາຍ ເມື່ອຈິດຮັບອາຣົມທາງທັງ 5 ຈິດຈະຢູ່ໃນພາວະຕື່ນຕົວເຕັມທີ່ຮຽກວ່າ “ວິຖີຈິດ”
2. ແດນມະໂນທະວານ ໝາຍເຖິງຈິດຕື່ນຈາກພະວັງຂຶ້ນສູ່ວິຖີ ແຕ່ບໍ່ອອກມາຮັຍອາຣົມພາຍນອກ ຫັນເຂົ້າກັບຮັບອາຣົມພາຍໃນທີ່ຮຽກວ່າ “ທັມມາຣົມ” ເຊິ່ງໄດ້ແກ້ ບັນດາມະໂນພາບ ແລະຈິນຕະພາບຕ່າງໆ ທີ່ເກັບໄວ້ໃນມະໂນທະວານ ຈິດທຳງານຢູ່ໃນແດນມະໂນທະວານ ໃນຂະນະທີ່ຄົນກຳລັງຄິດ ເຖິງອະດີດຢ່າງເລີດເຊິ່ງ ຫຼືໃນຂະນະທຳມາທິ.
3. ແດນພະວັງ ໝາຍເຖິງ ຈິດທີ່ນອນສະຫງົບນິ້ງຢູ່ໃນຖານແດນເດີມຂອງຕົນທີ່ສູນກາງຂອງສະໝອງ ເປັນຈິດກຳລັງອ່ອນບໍ່ຂຶ້ນສູ່ວິຖີຮັບຮູ້ ອາຣົມ ພາຍນອກໃດໆ ທັງສິ້ນ, ແຕ່ກໍເກີດດັບຮັບອາຣົມພາຍໃນພາຍໃນຂອງຕົນເອງຢູ່ເປັນປົກກະຕິ ອາຣົມພາຍໃນຂອງຈິດແດນພະວັງ ທ່ານວ່າໄດ້ແກ້ “ພະລັງກັມ” ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດກັມນິມິດ ແລະຄະຕິນະມິດ(ເພາະຈິດຈະຢູ່ໂດຍບໍ່ມີອາຣົມໃດໆບໍ່ໄດ້) ໃນຂະນະທີ່ຄົນນອນຫຼັບສະໜິດໂດຍບໍ່ຝັນ ຫຼືໃນຂະນະສະຫຼົບ ຈິດຈະຢູ່ໃນແດນພະວັງ.

ຊິນອນຈັ່ງໃດດີ ?

- ມະນຸດເຮົາມີເວລານອນບໍ່ຄືກັນ ຕາມໜ້າທີ່
1. ບັນດິດນອນສາມ
2. ສະມະນະຊີພຣາມນນອນສີ່
3. ເສດຖີນອນຫ້າ
4. ພໍ່ຄ້ານອນຫົກ
5. ຍາຈົກນອນໝົດມື້ໝົດຄືນ

ໄປງັນເຮືອນດີ ຫຼືໄປປົງສົບ

- ບູຮານນະຈານ ທ່ານຊິເຮັດຫຍັງທໍາຫຍັງຕ້ອງມີພິທີຮີຕອງ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ເກີດມຸງຄຸນ ແມ່ກະທັງໄປງັນເຮືອນດີນັ້ນ ກ່ອນຊິຂຶ້ນເຮືອນທ່ານໃຫ້ທ່ອງຄາຖານີ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜີຂ້າມຫົວ.

ຄາຖາວ່າດັ່ງນີ້:
ອະຍັງ ອັຕຕະມະ ພາໂວ ນາມະຮູປັງ ທຸກຂັງ ອະນິຈຈັງ ອະນັຕຕາ ອະສຸຈິ ອະສຸພັນ ອະມັງ ກັມມັຕຖານັງ ພະເວຕິ
- ເວຫາກໃຕ້ທູບຫົວສົບ ທ່ານກໍໃຫ້ຈັບເອົາທູບມາ 1 ດອກໄດ້ແລ້ວວ່າຄາຖານີ້ ເປັນການພິຈາຣະນາສັງຂານ,

ໄຫວ້ໃຫ້ຖືກ

ຄົນບູຮານ ສອນແທ້ສອນວ່າ
- ໄຫວ້ພຣະພຸດ ຢ່າໃຫ້ຖືກທອງຄຳ
- ໄຫວ້ພຣະທັມ ຢ່າໃຫ້ຖືກໃບລານ
- ໄຫວ້ພຣະສົງ ຢ່າໃຫ້ຖືກລູກຫຼານ
----------------
- ມີຮູບພຣະບໍ່ໄຫວ້ພຣະ ບາບ
- ບໍ່ມີຮູບພຣະ ແລ້ວກໍບໍ່ໄຫວ້ພຣະ ບໍ່ໄດ້ບຸນ ບໍ່ມີກຸສົນ ບາບ
- ມີຮູບພຣະ ໄຫວ້ພຣະໄດ້ທັງບຸນ ໄດ້ທັງກຸສົນ
- ບໍ່ມີີຮູບພຣະແຕ່ໄຫວ້ພຣະ, ປະຕິບັດທັມ, ສຶກສາທັມ ກໍໄດ້ທັງບຸນໄດ້ທັງກຸນສົນ ບໍ່ບາບໆໆໆ