໑ ກັປ ມີຈັກປີໃນເມືອງມະນຸດ

- ເລື່ອງຂອງກັບ(ກັປ) ຈາກພຣະໄຕປິດົກນັ້ນ, ກ່າວດັ່ງນີ້ "ມີຂຸມເລິກ ກວ້າງທັງ ໔ ດ້ານລະ ໑ ໂຍດ ໑໐໐ ປີໃດ ເທວະດາເອົາເມັດຜັກາດມາຖິ້ມລົງ ໑ ເມັດຈົນເຕັມຈຶ່ງໄດ້ ໑ ກັບ.
- ແລ້ວ ເຮົາມາຕັ້ງສູດເລກຄະນິດ ເພື່ອຈະຫາວ່າ ໑ ກັບມີຈັກປີ ?
------------------------------------------
ການຄໍານວນ:
ກ. ສົມມຸດ:
- ຂຸມເລີກຈະຕຸຣັດ ກວ້າງ ຍາວ ແລະສູງ ໑ ໂຍດ, ໃນເວລາ ໑໐໐ ປີເອົາເມັດຜັກກາດ ໑ ເມັດຖິ້ມລົງໄປໃນຂຸມນັ້ນ ທໍາຈົນວ່າເມັດຜັກກາດ ເຕັມຂຸມນັ້ນ ຈຶ່ງເທົ່າກັບ ໑ ກັບ.

ຂ. ວິເຄາະການຄຳນວນ
- ໑ ໂຍດ ເທົ່າກັບ ໑໖ ກິໂລແມັດ.
- ດັ່ງນັ້ນຂຸມນີ້ມິປະຣິມາດ ເທົ່າກັບ ໑໖×໑໖×໑໖ = ໔໐໙໖ ກິໂລແມັດກີບ
- ສົມມຸດຖານປະມານວ່າ "ຜັກກາດ ໑ ແມັດ ເທົ່າກັບ ໐.໕ ມິນລີແມັດ.
- ໑ ກິໂລເມັດແຈກເປັນມິນລີແມັດ ໄດ້ ຄື ໑໐×໑໐໐×໑໐໐໐ = ໑.໐໐໐.໐໐໐ ມີນລີເມັດ.
- ກິໂລແມັດໜຶ່ງ ຈະໄດ້ໃຊ້ເມັດຜັກກາດຮຽງກັນຢ່າງແໜ້ນຂະໝັດ (໑.໐໐໐.໐໐໐)/໐.໕ = ໒.໐໐໐.໐໐໐ ເມັດ.
- ດັ່ງນັ້ນ, ໑໖ ກິໂລເມັດ ຈະໄດ້ໃຊ້ເມັດຜັກການຮຽງກັນ ໑໖×໒.໐໐໐.໐໐໐ = ໓໒.໐໐໐.໐໐໐ ເມັດ.
- ຖ້າປະລິມມາດຄື ກວ້າງ × ຍາວ × ສູງ ຕ້ອງໃຊ້ເມັດຜັກກາດທັງໝົດ ຄື
- ໓໒.໐໐໐.໐໐໐ × ໓໒.໐໐໐.໐໐໐ × ໓໒.໐໐໐.໐໐໐ = ໓໒.໗໖໘.໐໐໐.໐໐໐.໐໐໐.໐໐໐.໐໐໐.໐໐໐ ປີ ຈຶ່ງໄດ້ ໑ ກັບ,
(ສາມລ້ານສອງແສນເຈັດໝື່ນຫົກພັນແປດຮ້ອຍລ້ານລ້ານຕື້ປີ) ຈຶ່ງນັບໄດ້ ໑ ກັບ
- ປະມານ ໓.໓ X ໑໐^໒໔ ປີ (ສາມຈຸດສາມຄູນສິບຍົກກຳລັງຊາວສີ່)

ອາຍຸສະຫວັນ ໖ ຊັ້ນ

໑. ຊັ້ນຈາຕູມມະຫາຣາຊິກາ ເທວະດາຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໂດຍສະເໝີພາກກັນ ເທວະດາຢູ່ຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໄຂ ໕໐໐ ປິທິບ, ຄວາມຕ່າງຂອງອາຍຸ ຄື ໑ ວັນ ໑ ຄືນ ຂອງສະຫວັນຊັ້ນນີ້ ເທົ່າກັບ ໕໐ ປີເມືອງມະນຸດ ທຽບໄດ້ ຄື ນັບອາຍຸໃນໂລກມະນຸດເທົ່າກັບ ໙ ລ້ານປີເມືອງມະນຸດແລ.

໒. ຊັ້ນຕາວະດິງສາ(ຕາວະຕິງສ໌) ເທວະດາຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໂດຍສະເໝີພາກກັນ ເທວະດາຢູ່ຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໄຂ ໑.໐໐໐ ປິທິບ, ຄວາມຕ່າງຂອງອາຍຸ ຄື ໑ ວັນ ໑ ຄືນ ຂອງສະຫວັນຊັ້ນນີ້ ເທົ່າກັບ ໑໐໐ ປີເມືອງມະນຸດ ທຽບໄດ້ ຄື ນັບອາຍຸໃນໂລກມະນຸດເທົ່າກັບ ໓໙ ລ້ານປີເມືອງມະນຸດແລ.


໓. ຊັ້ນຍາມາ ເທວະດາຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໂດຍສະເໝີພາກກັນ ເທວະດາຢູ່ຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໄຂ ໒.໐໐໐ ປິທິບ, ຄວາມຕ່າງຂອງອາຍຸ ຄື ໑ ວັນ ໑ ຄືນ ຂອງສະຫວັນຊັ້ນນີ້ ເທົ່າກັບ ໒໐໐ ປີເມືອງມະນຸດ ທຽບໄດ້ ຄື ນັບອາຍຸໃນໂລກມະນຸດເທົ່າກັບ ໑໔໔ ລ້ານປີເມືອງມະນຸດແລ.

໔. ຊັ້ນດຸດສິດ(ຕຸສິຕາ) ເທວະດາຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໂດຍສະເໝີພາກກັນ ເທວະດາຢູ່ຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໄຂ ໔.໐໐໐ ປິທິບ, ຄວາມຕ່າງຂອງອາຍຸ ຄື ໑ ວັນ ໑ ຄືນ ຂອງສະຫວັນຊັ້ນນີ້ ເທົ່າກັບ ໔໐໐ ປີເມືອງມະນຸດ ທຽບໄດ້ ຄື ນັບອາຍຸໃນໂລກມະນຸດເທົ່າກັບ ໕໗໖ ລ້ານປີເມືອງມະນຸດແລ.


໕. ຊັ້ນນິມມານະຣະດີ(ຕີ) ເທວະດາຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໂດຍສະເໝີພາກກັນ ເທວະດາຢູ່ຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໄຂ ໘.໐໐໐ ປິທິບ, ຄວາມຕ່າງຂອງອາຍຸ ຄື ໑ ວັນ ໑ ຄືນ ຂອງສະຫວັນຊັ້ນນີ້ ເທົ່າກັບ ໘໐໐ ປີເມືອງມະນຸດ ທຽບໄດ້ ຄື ນັບອາຍຸໃນໂລກມະນຸດເທົ່າກັບ ໒.໓໐໔ ລ້ານປີເມືອງມະນຸດແລ.

໖. ປະຣະນິມມິຕວະສວັສດີ ເທວະດາຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໂດຍສະເໝີພາກກັນ ເທວະດາຢູ່ຊັ້ນນີ້ ມີອາຍຸໄຂ ໑໖.໐໐໐ ປິທິບ, ຄວາມຕ່າງຂອງອາຍຸ ຄື ໑ ວັນ ໑ ຄືນ ຂອງສະຫວັນຊັ້ນນີ້ ເທົ່າກັບ ໑,໖໐໐ ປີເມືອງມະນຸດ ທຽບໄດ້ ຄື ນັບອາຍຸໃນໂລກມະນຸດເທົ່າກັບ ໙.໒໑໖ ລ້ານປີເມືອງມະນຸດແລ.

- ທ່ານທັງຫຼາຍ ສັງເກດເບິ່ງ ເທວະດາພຽງຫົກຊັ້ນ ແລ້ວກໍເຫັນຄວາມຕ່າງຂອງອາຍຸຂອງເທວະດາຊັ້ນຕ່າງໆໄດ້ຈະແຈ້ງ ແລະແຕກຕ່າງປານນິ້, ນອກຈາກນັ້ນ ເຮົາຍັງເຫັນຄວາມຕ່າງລະຫວ່າງ ໑ ມື້ ໑ ຄືນຂອງພວກເຂົາ ເມື່ອທຽບອາຍຸໃນໂລກເຮົາມັນໂລດຕ່າງກັນແສນໂຍດ ອັນນັ້ນມັນກໍເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າ ເທວະດາເລົ່ານັ້ນ ຢູ່ໄກຈາກໂລກຫຼາຍປານໃດ ນັກດາຣາສາດອາດຄິດໄດ້ແລ.

ນັບສະຫວັນ

໑.ພູມມານັງ
໒.ຈາຕູມມະຫາຣາຊິກາ
໓.ຕາວະຕິງສາ
໔.ຍາມາ
໕.ຕຸສິຕາ(ດຸສິດ)
໖.ນິມມານະຣະຕິ
໗.ປະຣະນິມມິຕສະວັດຕີ(ສະວັດດີ)
໘.ພຣົມມາປະຣິສັດຊາ
໙.ພຣົມມາປະໂຣຫິຕາ
໑໐.ມະຫາພຣົມມາ
໑໑.ປະຣິຕຕະພາ
໑໒.ອັປປະມານາພາ
໑໓.ອາພັດສະຣາ
໑໔.ປະຣິຕຕະສຸພາ
໑໕.ອັບປະມານາສຸພາ
໑໖.ວຸພະກິນຫະກາ
໑໗.ເວຫັພພະລາ
໑໘.ອະວິຫາ
໑໙.ອະຕັບປາ
໒໐.ສຸທັດສະ
໒໑.ສຸທັດສີ
໒໒.ອະການິຕຖາ

ບຸນພຣະເຫວດຄັ້ງທີ ໑໐ ປະຈຳປີ ໒໕໕໔ ວັດວຽງຈະເຣີນ

- ວານີ້ ວັນທີ ໑໑ ມິຖຸນາ ໒໐໑໑, ທີ່ວັດວິຈິດທັມມາຣາມ ບ້ານວຽງຈະເລີນ ມີການຕັ້ງບຸນພຣະເຫວດ ຕອນເຊົ້າ, ບ່າຍ ໑໔ ໂມງມີການບວດພຣະ ເວລາ ໑໖:໐໐ ໂມງ, ສູດປະຣິຕະມຸງຄຸນ ເທດອິຕິປິໂສ ວັດຕະໂສ ແລະເທດມະໄລໝື່ນ ມະໄລແສນ.


(ແຫ່ນາກບວດພຣະ)





- ວັນນີ້ ວັນທີ ໑໒ ມິຖຸນາ ໒໐໑໑ ເວລາ ໐໒:໐໐ ແກ່ເຂົ້າພັນກ້ອນ, ອ່ານສັງກາດ ແລ້ວສືບຕໍ່ເທດ ພະເຫວດ ເລິ່ມແຕ່ກັນທັດສະພອນ ຫິມມະພານ ທານະຂັນ ເວລາ ໐໗:໐໐ ໂມງວັນນີ້ ຢຸດຕັກບາດຖວາຍສັງຄະທານ.
- ເຊີນທ່ານ ມາຮ່ວມບຸນ ຟັງທັມຈົນຮອດເວລາ ໑໗:ໂມງຂອງວັນນີ້.

ເຫດທີ່ຊົງບັນຍັດ ມັງສັງ ໑໐ ປະການ

໑. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊຶ້ນມະນຸດ.
- ດູກອນ ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ບັນດາຄົນທີ່ມີສັດທາເຫຼື້ອມໃສມີຢູ່ ເຂົາສລະເນື້ອຂອງເຂົາຖວາຍກໍໄດ້, ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນຊິ້ນມະນຸດອົງໃດສັນ ຕ້ອງອາບັດຖຸລລັຈຈັຍ, ອັນໜຶ່ງພິກຂຸຍັງບໍ່ມິໄດ້ພິຈາຣະນາ ບໍ່ເພິ່ງສັນເນື້ອ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັຕທຸກກົຕ.

໒. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊຶ້ນຊ້າງ.
- (໖໐) ກໍໂດຍສະມັຍນັ້ນແລ ຊ້າງຫຼວງລົ້ມລົງຫຼາຍເຊືອກ, ສະໄໝອັຕຕະຄັດອາຫານ, ປະຊາຊົນພາກັນບໍຣິໂພກຊິ້ນຊ້າງ ແລະຖວາຍແກ່ພວກພິກຂຸທີ່ໄປບິນທະບາຕ ພິກຂຸທັງຫຼາຍສັນຊິ້ນຊ້າງ, ປະຊາຊົນຈຶ່ງເພັ່ງໂທດຕິຕຽນ ໂພນທະນາວ່າ ເຫດສັນໃດສະມະນະເຊື້ອ ສາຍສາກະຍະບຸຕ ຈຶ່ງໄດ້ສັນເນື້ອຊ້າງລະ, ເພາະຊ້າງເປັນຣາຊະພາຫານະ ຖ້າພຣະເຈົ້າມະຫາຊີວິຕຊົງຊາບ ຄົງບໍ່ເຫຼືອມໃສສະມະນະເລົ່ານັ້ນແນ່ນອນ ພິກຂຸທັງຫຼາຍຂາບທຸນເຣື່ອງນັ້ນແກ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັດຫ້າມພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນຊິ້ນຊ້າງ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັຕທຸກກົຕ.

໓. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊຶ້ນມ້າ
- ສະໄໝຕໍ່ມາ ມ້າຫຼວງຕາຍມາກມາຍ ສະໄໝອັຕຄັດອາຫານ ປະຊາຊົນພາກັນບໍຣິໂພກເນຶ້ອມ້າ ແລະຖວາຍແກ່ພຣະພິກຂຸທີ່ທ່ອງທ່ຽວບິນທະບາດ ພຣະພິກຂຸທັງຫຼາຍສັນຊິ້ນມາ ປະຊາຊົນຈຶ່ງເພັ່ງໂທດ ຕິຕຽນໂພນທະນາວ່າ ເຫດໃດສະມະນະ ເຊຶ້ອສາຍສາກະຍະບຸຕ ຈຶ່ງໄດ້ສັນຊິ້ນມ້າລະ ເພາະມ້າເປັນຣາຊະພາຫານະ ຖ້າພຣະເຈົ້າຊີວິດຊົງຊາບ ຄົງບໍ່ເຫຼື້ອມໃສຕໍ່ສະມະນະເລົ່ານັ້ນແນ່ນອນ ພິກຂຸທັງຫຼາຍຂາຍທູນເຣື່ອງນັ້ນແກ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັດຫ້າມພຣະພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸ ບໍ່ເພິ່ງສັນຊຶ້ນມ້າ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັຕທຸກກົຕ.

໔. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊຶ້ນສຸນັ້ກ(ໝາ).
- ສະໄໝຕໍ່ມາເຖິງຄາວອັດຕະຄັດອາຫານ ປະຊາຊົນພາກັນບໍຣິໂພກຊິ້ນສຸນັກ ແລ້ວຖວາຍແກ່ພວກພິກຂຸຜູ້ທ່ອງທ່ຽວບິນທະບາດ ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ສັນຊິ້ນສຸນັກ ປະຊາຊົນຈຶ່ງເພັ່ງໂທດ ຄິຕຽນ ໂພນທະນາວ່າ ເຫດໃດສະມະນະເຊື້ອສາຍສາກະຍະບຸຕ ຈຶ່ງສັນຊິ້ນສຸນັກລະ ເພາະສຸນັກເປັນສັຕໜ້າກຽດ ໜ້າຊັງ ພິກຂຸທັງຫຼາຍຂາບທູນເຣື່ອງນັ້ນ ແກ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັຕຫ້າມພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນເນື້ອສຸນັກ ອົງໃດສັນ ຕ້ອງອາບັດທຸກກົຕ.

໕. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊຶ້ນງູ.
- ສະໄໝຕໍ່ມາ ເຖິງຄາວອັຕຕະຄັດອາຫານ ປະຊາຊົນພາກັນບໍຣິໂພກຊີ້ນງູ ແລະຖວາຍໃຫ້ພຣະພິກຂຸຜູ້ທ່ອງທ່ຽວບິນທະບາຕ ພິກຂຸທັງຫຼາຍສັນຊີ້ນງູ ປະຊາຊົນຈຶ່ງເພັ່ງໂທດ ຕິຕຽນໂພທະນາວ່າ ເຫດໃດພຣະສະມະນະເຊື້ອສາຍສາກະຍະບຸຕ ຈຶ່ງໄດ້ສັນເນື້ອງູລະ ເພາະງູເປັນ ສັດໜ້າກຽດໜ້າຊັງ ແມ່ນພຣະຍານາຄຊື່ສຸປັສສະກໍເຂົ້າໄປໃນພຸດທະສຳນັກ ຖວາຍບັງຄົມພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າແລ້ວ ຢືນຢູ່ນະທີ່ຂ້າງໜຶ່ງ ໄດ້ຂາບທູນຄໍານີ້ແກ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າວ່າ ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້່າ ບັນດາທີ່ບໍ່ມີສັດທາ ບໍ່ເຫຼື້ອມໃສມີຢູ່ ວັນຄົງບຽດບຽນພວກພິກຂຸ ຈຳນວນນ້ອຍບ້າງ ຂໍປະທານວະໂຣກາສ ຂ້າແຕ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຂໍພຣະຄຸນເຈົ້າທັງຫຼາຍຢ່າສັນເນື້ອງູ ລຳດັບນັ້ນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງ ໃຫ້ສຸປັສສະເຫັນແຈ້ງ ສະມະທານອາດຫານ ລ້າເລີງດ້ວຍທັມມິກະຖາ ແລ້ວຖວາຍບັງຄົມພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າປະທັກຂິນກັບໄປ.
- ລໍາດັບນັ້ນ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງທັມມິກະຖາ ໃນສະເພາະເຫຕເປັນເຄົ້າມູນນັ້ນ ແລ້ວຮັບສັ່ງະພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸທັງຫຼາຍບໍ່ສັນເນື້ອງູ ອົງໃດສັນເນື້ອງູຕ້ອງອາບັຕທຸກກົຕ.

6. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊີ້ນຣາຊະສີຫ໌
ສະໄໝຕໍ່ມາ ພວກພານຂ້າຣາຊະສີຫ໌ ແລ້ວບໍຣິໂພກຣາຊະສີ ແລ້ວຖວາຍແກ່ພຣະພິກຂຸທີ່ທ່ຽວບິນທະບາດ ພວກພິກຂຸສັນຊິ້ນຣາຊະສີຫ໌ ແລ້ວຢູ່ໃນປ່າ ຝູງຣາຊະສີຫ໌ໄດ້ຂ້າພວກພິກຂຸທີ່ສັນຊີ້ນຣາຊະສີຫ໌ນັ້ນເສັຍ ເພາະໄດ້ກິ່ນຊິ້ນຣາຊະສີຫ໌ ພິກຂຸທັງຫຼາຍໄດ້ນໍາເຣື່ອງຂາບທູນພຣະ ພຸດທະເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັດຫ້າມພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນຊີ້ນລາຊະສີຫ໌ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັດທຸກກົດ.

7. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊີ້ນເສືອໂຄ່ງ.
- ສະໄໝຕໍ່ມາ ພວກພານຂ້າເສືອໂຄ່ງແລ້ວບໍຣິໂພກເສືອໂຄ່ງ ແລະຖວາຍແກ່ພວກພິກຂຸທີ່ໄປບິນທະບາດ, ພຣະພິກຂຸວັນຊີ້ນເສືອໂຄ່ງຢູ່ໃນປ່າ ເຫຼົ່າເສືອໂຄ່ງຂ້າພຣະພິກຂຸເສັຍ ເພາະໄດ້ກິ່ນຊີ້ນເສືອໂຄ່ງ ພຣະພິກຂຸທັງຫຼາຍທູນເລື່ອງແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັດຫ້າມພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນຊີ້ນເສືອໂຄ່ງ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັດທຸກກົດ.

8. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊີ້ນເສືອເຫຼືອງ.
- ສະໄໝຕໍ່ມາ ພວກພານຂ້າເສືອເຫຼຶອງແລ້ວບໍຣິໂພກເສືອເຫຼືອງ ແລະຖວາຍແກ່ພວກພິກຂຸທີ່ໄປບິນທະບາດ, ພຣະພິກຂຸວັນຊີ້ນເສືອເຫຼືອງຢູ່ໃນປ່າ ເຫຼົ່າເສືອເຫຼືອງຂ້າພຣະພິກຂຸເສັຍ ເພາະໄດ້ກິ່ນຊີ້ນເສືອໂຄ່ງ ພຣະພິກຂຸທັງຫຼາຍທູນເລື່ອງແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັດຫ້າມພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນຊີ້ນເສືອເຫຼືອ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັດທຸກກົດ.

9. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນໝີ.
- ສະໄໝຕໍ່ມາ ພວກພານຂ້າໝີເຫຼຶອງແລ້ວບໍຣິໂພກໝີ ແລະຖວາຍແກ່ພວກພິກຂຸທີ່ໄປບິນທະບາດ, ພຣະພິກຂຸວັນຊີ້ນໝີຢູ່ໃນປ່າ ເຫຼົ່າໝີຂ້າພຣະພິກຂຸເສັຍ ເພາະໄດ້ກິ່ນຊີ້ນໜີ ພຣະພິກຂຸທັງຫຼາຍທູນເລື່ອງແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັດຫ້າມພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນຊີ້ນໜີ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັດທຸກກົດ.

10. ພຣະພຸດທະບັນຍັດຫ້າມສັນຊີ້ນເສືອດາວ.
- ສະໄໝຕໍ່ມາ ພວກພານຂ້າເສືອດາວແລ້ວບໍຣິໂພກເສືອດາວ ແລະຖວາຍແກ່ພວກພິກຂຸທີ່ໄປບິນທະບາດ, ພຣະພິກຂຸວັນຊີ້ນເສືອດາວຢູ່ໃນປ່າ ເຫຼົ່າເສືອດາວຂ້າພຣະພິກຂຸເສັຍ ເພາະໄດ້ກິ່ນຊີ້ນເສືອດາວ ພຣະພິກຂຸທັງຫຼາຍທູນເລື່ອງແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງບັນຍັດຫ້າມພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ພິກຂຸບໍ່ເພິ່ງສັນຊີ້ນເສືອດາວ ອົງໃດສັນຕ້ອງອາບັດທຸກກົດ.

- ເນື້ອຄວາມໃນພຣະໄຕຣປິດົກ ເຫຼັ້ມ 5 ບັນທັດທີ 1385-1508, ໜ້າທີ 56-61

ຣະບຽບການໃຫ່້ສາຍາພິກຂຸບວດໃໝ່ ແລະຍົກສາມະນະສັກດິ໌

- ພິກຂຸບວດໃໝ່ ຕ້ອງໃຫ້ນາມສາຍາກ່ອນບວຊ ຫຼືບວດແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ (ອິງຕາມວ່າບວດແບບໃດ ? ແຕ່ໃນລາວສ່ວນຫຼາຍ ຕາມຣະບຽບທາງອົງການປົກຄອງສົງລາວປັດຈຸບັນ ແມ່ນບວຊແບບນາຄະຕິດສະ) ຄືໃຫ້ສາຍາຜູ້ບວດວ່າ "ນາຄະ" ແລະຜູ້ເປັນອຸປັດຊາວ່າ "ພຣະຕິສສະມະຫາເຖຣະ" ສະນັ້ນ, ການໃຫ້ສາຍາຜູ້ບວດ ແມ່ນມັກຈະໃຫ້ຫຼັງບວດ ຫຼືຕອນຂຽນໃບສຸດທິພີ້.
- ຢ່າງໃດ ກໍຕາມ, ອີງຕາມປະເພນີມາແຕ່ບູຮານນັ້ນ ການໃຫ້ນາມສາຍານັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ມັກຈະຫາຣືກນາມສາຍາຕາມວັນເກີດ ໃນສັປະດາ ຄື
໑. ວັນ ໑ ອາທິດ: ຈະແຕ່ງສາຍາໃຫ້ ມີຄວາມໝາຍເປັນ "ອຣຸນະວະນາ....."
໒. ວັນ ໒ ຈັນທຣ໌: ຈະແຕ່ງສາຍາໃຫ້ມີຄວາມໝາຍເປັນ "ກະຕະປຸນຍາ...."
໓. ວັນ ໓ ອັງຄ່ານ: ຈະແຕ່ງສາຍາໃຫ້ມີຄວາມໝາຍເປັນ "ຈັນທະວັງສາ..."
໔. ວັນ ໔ ພຸດ: ຈະແຕ່ງສາຍາໃຫ້ມີຄວາມໝາຍເປັນ "ຕຸດຖະທັມມາ...."
໕. ວັນ ໕ ພະຫັດ: ຈະແຕ່ງສາຍາໃຫ້ມີຄວາມໝາຍເປັນ "ຖິຕະທັມມາ..."
໖. ວັນ ໖ ສຸກ: ຈະແຕ່ງສາຍາໃຫ້ມີຄວາມໝາຍເປັນ "ສຸວາຈາ....."
໗. ວັນ ໗ ເສົາ: ຈະແຕ່ງສາຍາໃຫ້ມີຄວາມໝາຍເປັນ "ສຸທັມມາ...."

- ຈະຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍ ຄໍາໃດກໍໄດ້ແຕ່ເວລາແປອອກມາແລ້ວ ໃຫ້ມີຄວາມໝາຍດັ່ງທີ່ກໍານົດໄວ້ ເຊັ່ນວັນອາທິດ ເວົ້າເຖິງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງເໝືອນແສງອຣຸໂນທັຍ "ອຣຸນາ ຫຼືອຣຸໂນ" ເຊັ່ນຜູ້ຂຽນ ເກີດວັນອາທິດ ນາມສາຍາ ເປັນ "ໂຊຕິທັມໂມ ພິກຂຸ" ແປວ່າ "ພິກຂຸ ຜູ້ມີທັມອັນຮຸ່ງເຮືອງເປັ່ງປະກາຍ" ເມື່ອຫົດຄັ້ງ ທີ່ໜຶ່ງ ເປັນສົມເດັດໂຊຕິທັມມາຈາຣິຍາ, ຫົດຄັ້ງທີສອງເປັນພຣະຊາໂຊຕິທັມມາອາພາຈາຣິຍາ" ຫົດຄັ້ງທີ ໓ ເປັນພຣະຄຣູໂຊຕິທັມມາອາພາອາຣິຍາຈາຣຍ໌ ເມື່ອອາຍຸພັນສາເກີນສິບໄປແລ້ວ ຖືວ່າ ເປັນມະຫາເຖຣະ ຈຶ່ງຕືມທ້າຍນາມສາຍາເຂົ້າໄປອີກວ່າ "ພຣະຄຣູໂຊຕິທັມມາອາພາອາຣິຍາຈາຣຍ໌ ເຖຣະ"
- ກໍຣະນີ ຫາກມີການຫົດເລື້ອຍໆ ໃຫ້ຕໍ່ທ້າຍດ້ວຍຄໍາມຸງຄຸນໄປອີກ ຕາມການຫົດ ຫາກພຣະອົງນັ້ນ ອາຍຸພັນສາເກີນ ໒໐-໓໐ ຂຶ້ນໄປ ໃນເມືອງນັ້ນໆ ມີພຣະອາຍຸພັນສາແກ່ ບໍ່ຫຼາຍອົງໃຫ້ ຕື່ມຖ່າຍຄໍາວ່າ "ເຖຣະ ເປັນມະຫາເຖຣະ".

- ຣະບຽບວິທີນີ້ ໄດ້ປະຕິບັດມາແຕ່ບູຮານະການ ແຕ່ປັດຈຸບັນເລີກໃຊ້ແລ້ວ.
- ໜັງສືນີ້ ໄດ້ຈາກໜັງສືການບັນທຶກປະຈໍາວັນຂອງ ພຣະອາຈານໃຫຍ່ທອງຄູນ ອະນັນຕະສຸນທອນ ປະທານອົງການພຸດທະສາສນາສັມພັນລາວ ໑໙໗໖-໑໙໙໐.

ຣະບຽບສາມະນະສັກຫົດສົງ ຕາມແບບບູຮານລາວ

- ເມື່ອພຣະພິກຂຸບວດໃໝ່ ຕ້ອງໃສ່ນາມສາຍາທາງພິກຂຸຕາມ ປະເພນີທາງພຣະພຸດທະສາສນາ ຫຼືພຣະເຖຣະອົງໃດຫາກຖືກຍົກ ຫຼືສະຖາປານາຍົກຖານັນ ດອນສັກ ຫຼືຍົກສະມະນະສັກດິ໌ນັ້ນ ເຂົາຮຽກເຖຣາພິເສກ.
- ການເຖຣາພິເສກ ໃນພາສາລາວຮຽກວ່າ ຫົດສົງ, ການຫົດສົງນັ້ນ ຕາມປະເພນີລາວ ມີຢູ່ ໖ ຊັ້ນ ຄື
ກ. ສາຍການສຶກສາ:
໑. ຫົດຄັ້ງທີ ໑ ຮຽກວ່າ ຈານສັມເຣັດ.
໒. ຫົດຄັ້ງທີ ໒ ຮຽກວ່າ ຈານຊາ
໓. ຫົດຄັ້ງທີ ໓ ຮຽກວ່າ ຈານຄຣູ.
(໓ ຕຳແໜ່ງນີ້ ຫາກພຣະສົງບໍ່ມີຕໍາແໜ່ງ ຫຼືມີຕໍາແໜ່ງແລ້ວ ຫາກຫົດເທົ່າໃດຄັ້ງກໍຕາມ ໃຫ້ຄົງສະມະນະສັກໄວ້ພຽງ ພຣະຄຣູ ແຕ່ສາຍາອາດປ່ຽນໄປ)
ຂ.ສາຍຣາຊະການ:
໑. ຍົກຈາກພຣະຄຣູເປັນ ພຣະຫຼັກຄຳ(ມີຫຼາຍອົງ ແຕ່ຈະມອບໃຫ້ຄະນະແຂວງ, ເຈົ້າຄະນະປົກຄອງແຂວງ-ຫາກມີຫົດຄັ້ງຕໍ່ໄປກໍເປັນພຽງແຖມສົມພານ ພຣະຫຼັກຄຳ ເພີ່ມແຕ່ສາຍາ)
໒. ຍົກຈາກພຣະຫຼັກຄໍາ ເປັນພຣະລູກແກ້ວ (ມີຫຼາຍອົງ ໃນຄະນະສັງຄະມົນຕຣີ ແລະພຣະສັງຄະນາຍົກ-ຫາກມີການຫົດສົງຕໍ່ໄປ ກໍເປັນພຽງແຖມສົມພານພຣະລູກແກ້ວ-ເພີ່ມແຕ່ສາຍາ)
໓. ຍົກຈາກພຣະຍອດແກ້ວ ເປັນພຣະຍອດແກ້ວ (ມີ ອົງດຽວທ່ຽວປະເທດ ມອບໃຫ້ແກ່ພຣະສັງຄະຣາຊ - ຫາກມີການຫົດຄັ້ງຕໍ່ໄປ ກໍເປັນພຽງແຖມສົມພານພຣະຍອດແກ້ວ-ເພິ່ມແຕ່ສາຍາ)

ໝາຍເຫດ:
- ການເພີ່ມຕື່ມ ແລະປ່ຽນແປງສາຍານັ້ນ ຫາກຣະດັບການສຶກສາ ໃຫ້ຂຽນໄວ້ໃນແຜ່ນສຸວັນນະປັຕຕາ (ໃບປາກນາມ), ຫາຕໍາແໜ່ງທາງຣາຊະການສົງນັ້ນ ກະຊວງທັມມະການ ຮ່ວມກັບກະຊວງສຶກສາ ແລະສໍານັກສັງຄະມົນຕີ ແລະສໍານັກພຣະສັງຄະຣາຊ ໄດ້ບັນທຶກ ຕົກລົງໄວ້ໃນໃບຕາຕັ້ງ ແລະບັນຍັດໄວ້ໃນຣາຊະກິຈຈານຸແປກສາ ມີການອອກໃບຕາຕັ້ງ ຈາກສໍານັກພຣະສັງຄະຣາຊ ແລະສໍານັກພຣະຣາຊະວັງ ຕາມລຳດັບຊັ້ນຂອງຜູ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງ.