ທັມຄຸ້ມຄອງໂລກ

- ທັມມະຄຸ້ມຄອງໂລກກວ້າງ ໃຫ້ຢູ່ເປັນສຸກ
ທຸກກະຄືໝວດສອງ ຮຸ່ງເຮືອງງາມລົ້ນ
ຄົນໃດມີທັມມີ້ ຈະສຸກຂີພົ້ນເດັ່ນ
ສຸກທັງກາຍໃຈພ້ອມ ສັງຄົມກວ້າງກໍງົດງາມ

- ຫິຣິ: ຄວາມລະອາຍຕໍ່ບາບໃບ້ ແນວຊົ່ວມົວໝອງ
ຄວາມບໍໍ່ດີທັງຜອງ ບໍ່ກ່ຽວວຽນວົນໃກ້
ຄວາມລະອາຍໃຈນັ້ນ ອະກຸສົນກັມບໍ່ກ້າວກ່າຍ
ຄັນບໍ່ອາຍພຽງເລັກນ້ອຍ ປາປັງເຂົ້າບຽດບຽນ

- ຄືວ່າ ເຮົາຢາກອາຍກາຍເນື້ອ ທີ່ໜ້າກຽດໜ້າຊັງ
ກໍຫາແພສະໃບຊົງ ເຊື່ອງບັງປິດໄວ້
ຄັນວ່າເຫັນຄວາມດ້ອຍ ຂອງກາຍບໍ່ສະອາດ
ອາບນໍ້າຕົບແຕ່ງໜ້າ ໃຫ້ງາມເລື້ອຍກໍບໍ່ອາຍ

- ຄັນຢາກອາຍຍາມປາກຕ້ານ ໃຫ້ຂານກ່າວຄໍາຫວານ
ເວົ້າຈາພາສາທັມ ມ່ວນມະໂນໃນແຈ້ງ
ສະແດງຄວາມຄໍາເວົ້າ ຈິງໃຈບໍ່ບ້ຽວລ່າຍ
ສາທະຍາຍໃຫ້ມ່ວນແມ້ງ ຄົນກໍຫຸ້ມຮັກໂຮມ

- ແລ້ວກໍຊະລ້າງເຈດເຈົ້າ ໃຈເກົ່າແນວອັບປິ
ຄິດແຕ່ແນວສິ່ງດີ ເພື່ອໃຫ້ກາຍວາຈາພ້ອມ
ຈິດໃຈໃສສະເໝີແກ້ວ ແວວວາວທັມມະຊາດ
ກໍຈະສຸກເລີດລົ້ນ ອະກຸສົນເສົ້າກໍເສື່ອມຖອຍ

- ໂອຕັປປະນັ້ນ: ເກງກົວຕໍ່ອະກຸສົນທັມ
ທີ່ມັນເປັນປາປັງ ບາບຫຼາຍໜັກນ້ອຍ
ອັນໃດທໍາໄປແລ້ວ ຜິດທາງທັມມະນຸດຊາດ
ກັບທັງສິນຫ້າພ້ອມ ບໍ່ຄວນໃກ້ໃຫ້ຫຼິ້ກໄກ

- ມະນຸດຄົນເຮົານີ້ ມີທັມສອງຢ່າງ
ຄົນກໍຈະສຸກເລີດລົ້ນ ກຸສົນເພີ້ມຕື່ມແຖມ
ໂລກທີ່ກວ້າງຕໍ່ກວ້າງ ບໍ່ທໍາຊົ່ວມົວຫຼົງ
ໂລກກໍສີວິໄລສຸດ ຢູ່ສຸກກະເສີມລົ້ນ

- ຂໍແກ່ຊົນຊາວເຊື້ອ ຜູ້ຫວັງເດີນຈະເຣີນຍິ່ງ
ຈົ່ງເອົາທັມສອງສິ່ງ ມາເບິ່ງແຍງແຕ່ງແຕ້ມ
ໃຫ້ກາຍໃສສະອາດແຈ້ງ ວາຈາງາມມ່ວນແມ້ງ
ຈິດໃຈບໍຣິສຸດຢູ່ເລື້ອຍ ຄວາມເສົ້າຍ່ອມບໍ່ມີ ທ່ານເອີຍ

ຫິຣິ-ໂອຕັປປະ ຄືທັມຄຸ້ມຄອງໂລກ 2 ຢ່າງ

- ຫິຣະ ແລະໂອຕັປປະ ຄືທັມຄຸ້ມຄອງໂລກ 2 ຢ່າງ.
- ຫິຣິ ຄືຄວາມລະອາຍຕໍ່ບາບ ເຖິງບໍ່ມີໃຜຮູ້ແຕ່ນຶກກິນແໜງແຄງໃຈ, ບໍ່ສະບາຍໃຈ ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກຣັງກຽດ ເປັນບາບເປັນຂອງສົກກະປົກ ຈະທຳໃຫ້ໃຈຂອງເຮົາເສົ້າໝອງ ຈຶ່ງບໍ່ຍອມທໍຳບາບ.

- ໂອຕັປປະ ຄື ຄວາມເກງກົວຕໍ່ບາບ ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກຢ້ານກົວ, ກົວວ່າເມື່ອທໍາໄປແລ້ວບາບອາດສົ່ງຜົນເປັນຄວາມທຸກ ທໍຣະມານແກ່ເຮົາ, ຈຶ່ງບໍ່ຍອມທໍາບາບ.

- ສົມມຸດວ່າເຮົາ ເຮົາເຫັນຖ້ວຍໃບໝຶ່ງເປື້ອນອຸດຈາຣະ ເຮົາບໍ່ຢາກຈັບຕ້ອງ ເພາະຣັງກຽດວ່າອຸດຈາຣະຈະເປຶ້ອນມືເຮົາ ຄວາມຮູ້ສຶກນີ້ປຽບໄດ້ ກັບຫິຣິ ຄືຄວາມຣະອາຍບາບ.

ໍ- ສົມມຸດວ່າ ເຮົາເຫັນເຫຼັກທ່ອນໜຶ່ງເຜົາໄຟຢູ່ຈົນແດງ ເຮົາມີຄວາມຮູ້ສຶກກົວຢ້ານບໍ່ກ້າກັບຕ້ອງ ເພາະເຮົາກົວຢ້ານວ່າຄວາມຮ້ອນຈະລວກເຜົາ ໄໝມືເຮົາ ຄວາມຮູ້ສຶກນີ້ປຽບໄດ້ກັບໂອຕັປປະ ຄື ຄວາມເກງກົວຕໍ່ຜົນຂອງບາບ.

- ຫິຣິ-ໂອຕັປປະ ຈົນເກີດໄດ້ຕ້ອງອາໄສ ເຫດພາຍນອກ 4 ເຫດພາຍໃນ 8 ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ.

ກ. ເຫດພາຍນອກ 4 ໄດ້ແກ່.
1. ອັຕຕານຸວາທະພະຍັງ : ກົວຕໍ່ການຖຶກຕິຕຽຮຕົນດ້ວຍຕົນເອງ.
2. ປະຣະວາທານຸພະຍັງ : ກົວຕໍ່ການຖືກຕິຕຽນຕົນຈາກຜູ້ອື່ນ.
3. ທັນທະພະຍັງ : ກົວຕໍ່ຣາຊະທັນ ຄື ກົດໝາຍບ້ານເມືອງ.
4. ທຸຄຄະຕິພະຍົງ : ກົວຕໍ່ໄພໃນອະບາຍພູມ.

ຂ. ເຫດພາຍໃນ 8 ໄດ້ແກ່
1. ກຸລະ : ລະອາຍບາບ ກົວບາບໂດຍຄໍານຶງເຖິງກະກູນຂອງຕົນ.
2. ວະຍະ : ລະອາຍບາບກົບບາບ ໂດຍຄໍານຶງເຖິງວັຂອງຕົນ.
3. ພາຫຸສັຕຈະ : ລະອາຍບາບກົວບາບ ໂດຍຄຊານຶງເຖິງການສຶກສາຂອງຕົນ.
4. ຊາຕິມະຫັຕຕະ : ລະອາຍບາບກົວບາບໂດຍຄໍານຶງເຖິງຊາດອັນປະເສີດຂອງຕົນ.
5. ສັຕຖຸມະຫັຕຕະ : ລະອາຍບາບກົວບາບໂດຍຄໍານຶງເຖິງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ບິດາ ມາຣດາ ຄຣູ ອາຈານ.
6. ທາຍັຊຊະມະຫັຕຕະ : ລະອາຍບາບກົວບາບໂດຍຄຳນຶງເຖິງ ມໍຣະດົກຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຂອງບິດາ ມານດາ ເຊິ່ງຕົນເອງຈະຕ້ອງໄດ້ ຮັບມໍຣະດົກນັ້ນ.
7. ສະພຣົມມະຈາຣິມະຫັຕຕະ : ລະອາຍບາບກົວບາບໂດຍຄໍານຶງເຖິງ ເພື່ອນທີ່ດີເຄີຍຄົບມາ.
8. ສູຣະພາວະ : ລະອາຍບາບກົວບາບໂດຍຄໍານຶງເຖິງ ຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມສະຫງົບສະຫງຽມຈຽມຕົວຂອງຕົນ.

ຄາຖາເສີມຊັບ, ມະຫາລາບ ແລະມະຫາພິທັກ.

1. ພຣະຄາຖາເສີມຊັບ:
ກ. ນະມະອະອຸ ນະໂມ ພຸດທະຍະ
ຂ. ວິຣະທະໂຍ ວິຣະໂຄນາຍັງ ວິຣະຫິງສາ ວິຣະທາສີ ວິຣະທາສາ ວິຣະອິຕຖີໂຍ ພຸດທັສສະ ສ໌ວາໂຫມ.
- ໃຊ້ສູດພາວະນາກ່ອນນອນ, ຕື່ນນອນຕອນເຊົ້າ(3 ຫົນ) ເວລາໃສ່ບາດ (1 ຫົນ) ເວລາຈົກເງິນຈ່າຍ-ຮັບເງິນເຂົ້າຖົງ(1 ຫົນ) ທຸກຄັ້ງໃຫ້ລະນຶກ ເຖິງພຣະຣັຕນະໄຕຣ ແລະພຣະປັຈເຈກະໂພທິສັດຢ່າໄດ້ເວັ້ນ ນອກຈາກນັ້ນບໍ່ວ່າຍາມໃດ ຈົ່ງນັ້ນ ຈະບັງເກີດມີຊັບສິນເງິນຄໍາຫຼວງຫຼາຍ.
3. ພຣະຄາຖາມະຫາພິທັກສັບ:
- ຈິຕຕັງ ວິຕັງ ນະ ກະຣິງ ຄະຣັງ. ພາວະນາຕະຫຼອດ
- ໃຊ້ພາວະນາ ໃຫ້ກະແຈ, ອັດປະຕູໜ້າຕ່າງ ພຣະຄາຖາບົດນີ້ ເປັນຄາຖາສັກສິດ ຫາກຜູ້ໃດນໍາໄປໃຊ້ ຈະເກີດມີໂຊກລາບຮັ່ງມີເງິນຫຼາຍຢ່າງມະຫັດສະຈັນ.

ພຸດທະພາສິດ (ເວົ້າການຮັກສາຕົວດ້ວຍທັມ)

- ຮັກສາຕົວ ກົວກັມຢ່າທໍາຊົ່ວ
ຈະໝອງມົວ ໝົ່ນໃໝ້ ໄປເມືອງຜີ
ຈົ່ງເລືອກຫາ ສ້າງກັມ ນໍາທາງດີ
ຈະໄດ້ມີ ຄວາມສຸກ ພົ້ນທຸກໄພ

ຄາຖາປ້ອງກັນໄພ

- ຄະເຕສິ ຄະເຕສິ ກິງກະຣະນາຄະເຕສິ ອະຫັງປິຕັງ ຊານາມິ ຊານາມິ.
- ວິທີໃຊ້
- ໃຊ້ພາວະນາກ່ອນນອນທຸກວັນ ແລະການເດີນທາງ ຈະປ້ອງກັນໄພພິບັດທັງປວງແລ.

ງານບຸນເຂົ້າພັນສາທີ່ວັດວຽງຈະເຣີນ ປີ 2554

ການເຂົ້າພັນສາ

1. ການເຂົ້າພັນສາເປັນກິດຂອງສົງໂດຍກົງ, ການເຂົ້າພັນສາ ແປວ່າການເຂົ້າຢູ່ລະດູຝົນ (ຄືພຣະພິກຂຸ ຈະຈໍາຢູ່ອາວາດໃດໜຶ່ງ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໄປໃສ ມາໃສ ເປັນເວລາ 3 ເດືອນ, ພັນສາ ເປັນພາສາສັງສະກິດ ວັສສະ ເປັນພາສາປາລີ.
- ກາເຂົ້າພັນສາ ມີ 2 ແບບ.
1. ປຸຣິມິກາວັສສຸປະນະຍິກາວັສສະ : ພັນສາແຮກ ເຣີ່ມແຕ່ ແຮມ 1 ຄໍ່າ ເດືອນ 8 ເຖິງ ເພັງ 15 ເດືອນ 12.
2. ປັຈສິມມິກາວັສສຸຍິກາວັສສະ : ພັນສາຫຼັງ ເຣີ່ມແຕ່ ແຮມ 1 ຄໍ່າ ເດືອນຮອດ ເພັງ 15 ຄໍ່າ ເດືອນ 12.
(ພຣະພິກຂຸອົງໃດ ຫາທີ່ຈໍາພັນສາແຮກບໍ່ໄດ້ ຫຼືມີເຫດອັນຄວນ ອະນຸຍາດໃຫ້ຈໍາພັນສາຫຼັງ ຄະນະສົງລາວ ຫຼືຄະນະສົງລາວຢູ່ພາຍໃນປະເທດ ແມ່ນເຂົ້າພັນສາແຮກສະເໝີກັນ ເພາະບໍ່ມີເຫດອັນຄວນ ເວັ້ນເສັຍແຕ່ອາພາດ, ປັດຈຸບັນມີການອະນຸຍາດພຣະສົງຜູ້ທີ່ຈະໄປຈໍາພັນສາຕ່າງປະເທດ ມີການຊັກຊ້າ ເພາະການເດີນທາງ ເມື່ອໄປຮອດຈຸດໝາຍນັ້ນກ່ອນແຮມ 1 ຄໍ່າ ເດືອນ 9 ອະນຸດຍາດໃຫ້ຈໍາພັນສາຫຼັງໄດ້, ຫາກບໍ່ຈໍາພັນສາເລີຍ ກໍຖືວ່າຂາດພັນສາ ແລະບໍ່ໄດ້ນັບພັນສານັ້ນ)

2. ເມື່ອຈໍາພັນສາແລ້ວ ມີເຫດອັນຄວນ ຈະຍ້າຍທີ່ອື່ນ ຫາກຊອບດ້ວຍພຣະວິໄນ ທີ່ພຣະພຸດທະອົງຊົງອະນຸຍາດ ກໍໄປໄດ້ພຽງ 7 ວັນ, ວິທີນີ້ເຂົາຮຽກວ້າ ສັຕຕາຫະກາຣະນີຍະກິຈຈາ ຄື ໄປເພາະມີກິຈະອະນຸຍາດໄດ້ 7 ວັນ ເກີນກວ່າ 7 ວັນ, ຂາດພັນສາ ແລະປັບອາບັດດ້ວຍ.
- ເຫດທີ່ຊົງ ອະນຸຍາດ ມີ 4 ຢ່າງຄື:
2.1. ສະຫະທະມິກ ຫຼືບິດາ-ມານດາເຈັບໄຂ້ ໄປຮັກສາພາຍາບານ.
2.2. ສະຫະທະມິກກະສັນຍາກສິດ ຮູ້ແລ້ວໄປຫ້າມປາມ.
2.3. ມີກິຈສົງເກີດຂຶ້ນ ເຊັ່ນວິຫານອື່ນຊຸດໂຊມ ເປເພ ໄປປະຕິສັງຂອນ.
2.4. ມີກິດນິມົນເກີດຂຶ້ນ ຍາດໂຍມທ້ອງຖິ່ນອ່ນຢາກທໍາບຸນ ມານິມົນກໍໄປໄດ້.
- ແມ່ນກິດອື່ນ ເກີດຂຶ້ນນອກຈາກ 4 ຢ່າງນີ້ ເປັນກິຈອະນຸໂລມ ກໍໄປໄດ້ ເຊັ່ນ ໃນເວລາຈໍາພັນສາຢູ່ນັ້ນ ມີກິຈເກີດຂຶ້ນຂຶ້ນຢູ່ບໍ່ໄດ້ ກໍໜີຈາກທີ່ນັ້ນໄດ້ ຕົ່ວຢ່າງ
ກ. ສັດຮ້າຍ ໂຈນ ຜີສາດ ບຽດບຽນ.
ຂ. ເສນາສະນະຖືກໄຟໄໝ້ ຖືກນໍ້າທ້ວມ.
ຄ. ໄຟອັນເກີດຈາກໂຄຈາຣະຄາມ ເຂົ້າຢາກໝາກແພງບິນທະບາດບໍ່ໄດ້, ຫາກຊາວບ້ານອົບພະຍົບກໍໄປຕາມເຂົາໄດ້(ຫາກທົນໄດ້ກໍໃຫ້ຢູ່)
ງ. ມີຍິງມາເກັ້ຍກ່ອມ ຫຼືມີຄົນເອົາຊັບມາລໍ້ ເພື່ອໜີໄພນີ້ກໍໄປໄດ້.
ຈ. ສະຫະທະມິກະໃນອາວາດອື່ນຂັດແຍ້ງກັນຈວນຈະແຕກສາມັກ ຄືໄປເພື່ອໃຫ້ເກີດສາມັກຄື (ຂໍ້ນີ້ຫາກໄປເລີຍ ກໍຂາດພັນສາ ຫາກກັບມາທັນສັຕຕາຫະ 7 ວັນບໍ່ປັບອາບັດ, ພັນສາບໍ່ຂາດ)

3. ສະຖານທີ່ຈໍາພັນສາ ຊົງອະນຸຍາດ.
- ພຣະພຸດທະອົງອະນຸຍາດໃຫ້ພຣະພິກຂຸຈໍາພັນສາໃນວັດວາອາຮາມ, ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຍັງອະນຸຍາດໃຫ້ພຣະພິກຂຸສົງຈໍາພັນສາໃນສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານີ້ອີກ ເຊັ່ນ:
3.1. ຄອກສັດ(ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຄົນລ້ຽງສັດ)
3.2. ເມື່ອຄອກສັດຍ້າຍໄປ ອະນຸຍາດໃຫ້ຍ້າຍຕາມໄປໄດ້.
3.3. ໃນໝູ່ກວຽນ ແລະຝູງຂະບວນຂອງພໍ່ຄ້າ.
3.4. ໃນເຮືອ.

4. ສະຖານທີ່ຊົງຫ້າມຈໍາພັນສາ:
- ພຣະພຸດທະອົງຊົງຫ້າມຈໍາພັນສາໃນສະຖານທີ່ອັນບໍ່ຄວນ ເຫຼົ່ານີ້ຄື:
4.1. ໂກນໄມ້.
4.2. ເທິງງ່າໄມ້.
4.3. ໃນທີ່ກາງແຈ້ງ.
4.4. ສະຖານທີ່ບໍ່ມີເສນາສະນະ ຄືບໍ່ມີທີ່ນອນທີ່ນັ່ງ.
4.5. ໃນໂຮງຜີ.
4.6. ໃນກົດ ຫຼທສັບປະທົນ (ການກັ້ງສັບປະທົນຢູ່)
4.7. ໃນໃຫ້ຕຸ້ມ.

5. ການຫ້າມໃນການຕັ້ງກະຕິກາ ຫຼືຄວາມປາຖະໜາຫຼັງກ່າວຄໍາອະທິຖານເຂົ້າພັນສາແລ້ວ.
- ນອກຈາກຂໍ້ຫ້າມນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຊົງຫ້າມເພິ່ມຕື່ມອີກ 2 ຢ່າງຄື:
5.1. ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຕັ້ງກະຕິກາອັນບໍ່ຄວນ ເຊັ່ນວ່າ ການຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມີການບວດໃນພັນສາ (ສະແດງວ່າຊົງອະນຸຍາດບວດໃນພັນສາໄດ້)
5.2. ຫ້າມຮັບປາກວ່າຢູ່ຈໍາພັນສາແລ້ວ ຈະບໍ່ຈໍາພັນສາໃນທີ່ນັ້ນ.
- ອັນໜຶ່ງ, ວັນເຂົ້າພັນສານີ້ ຖືເປັນກິດພິເສດສໍາລັບພຣະພິກຂຸສົງ ຄວນປັດກວດເສນາສະນະທີ່ຢູ່ໃນດີ, ໃນວັນພັນສາ ປະຊຸມສົງໃນສີມ ຫຼືສາລາໂຮງທັມ, ຫຼືວິຫານ, ຫຼືສະຖານທີ່ໃດໆໃນອາວາດ ທີ່ຊົງຖືກຕ້ອງຕາມພຣະວິໄນ ແລ້ວໄຫວ້ພຣະສູດມົນ ຮຽບຮ້ອຍ ເປັນພຣະສົງປົງອາບັດ, ພຣະເຖຣະໃນວັດ ນໍາພາຄາຣະວະພຣະຣັຕນະໄຕຣ໌, ພຣະອະນຸເຖຣະນໍາພາພຣະສົງ, ສາມະເນນ ຄາຣະວະພຣະເຖຣະ ແລະພຣະສົງອົງອື່ນໆ ຄາຣະວະກັນແລະກັນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍປະກອບພິທີເຂົ້າພັນສາ ພຣະພິກຂຸອະທິຖານຈິດຕໍ່ໜ້າພຣະປະທານໄວ້ວ່າ ຈະຈໍາພັນສາຢູ່ທີ່ນີ້ບໍ່ໄປໃສຕະຫຼອດ 3 ເດືອນ ດ້ວຍການກ່າວເປັນພາສາປາລີວ່າ ດັ່ງນີ້:
- ອິມັສສມິງ ອາວາເສ ອະມັງເຕ ມາສັງ ວັສສັງ ອຸເປມິ (ແປວ່າ) ຂ້ານ້ອຍຈະຈໍາພັນສາຢູ່ອາວາສນີ້ຕລອດ 3 ເດືອນ.
- ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍນໍາດອກໄມ້ທູບທຽນໄປບູຊາພຣະພຸດທະຮູບ ທີ່ໜ້າຄອງພຣະໃນວັດທີ່ຕ່າງໆ, ວັນຕໍ່ມານໍາດອກໄມ້, ທູບທຽນ ໄປທ່ຽວຄາຣະວະບູຊາ ພຣະອຸປັດຊາ ແລະພຣະເຖຣະທີ່ຕົນເຄົາຣົບນັບຖື.

6. ສິ່ງທີ່ຄວນຈໍາເປັນຕ້ອງທໍາ ໃນເວລາທໍາພິທີອະທິຖານເຂົ້າພັນສາ ຄື
6.1. ໃຫ້ປິດປະຕູວັດໄວ້ໝົດ ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຄົນນອກ ຫຼືຍາດໂຍມເຂົ້າມາໃນວັດຂະນະນັ້ນ.
6.2. ບາງກໍຣະນີ ມີພຣະສົງບາງອົງ ບໍ່ມີຈຸດປະສົງຈະເຂົ້າພັນສາ ເພາະດ້ວຍເຫດການທີ່ຄວນອະນຸມັດ ເວລາອະທິຖານຈໍາພັນສານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ມາຮ່ວມສັງຄະກັມ ຢູ່ໃນສົງນັ້ນ (ບາງອາຈານ ຫຼືບາງວັດໃຫ້ອອກໄປຢູ່ນອກວັດກ່ອນ ທໍາການອະທິດຖານເຂົ້າພັນສາແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ເຂົ້າວັດ)

7. ອານິສົງແຫ່ງການຈໍາພັນສາ.
- ເມື່ອພຣະສົງຢູ່ຈໍາພັນສາຄົບ 3 ເດືອນບໍຣິບູນຈົນຮອດປະວໍຣະນາອອກພັນສາ ຈະໄດ້ອານິສົງ 5 ຢ່າງຕະຫຼອດ 1 ເດືອນນັບແຕ່ອອກພັນສາເປັນຕົ້ນໄປ ຄືຮອດ ເດືອນ 12 ເພັງ ອານິສົງ 5 ມີດັ່ງນີ້:
1. ທ່ຽວຈອນໄປໂດຍບໍ່ຄອບລາ ຕາມສິກຂາບົດທີ 6 ຕາມເຈຣະກະວັກ ປາຈິຕຕີຍ໌ກັນ.
2. ທ່ຽວຈາຣີກໄປໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖືຈີວອນຄົບໄຕຣ(ໄກ) ຄືບໍ່ຕ້ອງຖືຜ້າສັງຄາກໍໄດ້.
3. ສັນຄະນະໂພຊະນາ ແລະປະຣັມປະຣະໂພຊະນາໄດ້.
4. ເກັບ(ສະສົມ) ອະຕິເຣກຈີວອນໄດ້ຕາມໃຈປາຖະໜາ.
5. ຈີວອນອັນເກີດໃນທີ່ນັ້ນເປັນຂອງພວກທ່ານ.

- ອານິສົງຂອງການຈໍາພັນສານີ້ ຍັງໄດ້ອານິສົງຮັບຜ້າກະຖີນ ແລະການກະຖີນອີກດ້ວຍ, ເມື່ອໄດ້ຮັບກະຖິນແລ້ວ ອະນິສົງກະຖິນກໍຈະຢືດອານິສົງ 5 ນັ້ນອອກໄປອີກ 4 ເດືອນ ຄືນັບຕັ້ງແຕ່ ແຮມ 1 ຄໍ່າເດືອນ 12 ຈົນຮອດເພັງເດືອນ 4 ທ່ານກ່າວວ່າໝົດເຂດອານິສົງກະຖິນ.

7. ການປະຕິບັດປະເພນີເຂົ້າພັນສາໃນລາວເຮົາ.
- ການເຂົ້າພັນສາ ເປັນກິດຂອງສົງ ປະເພດສັງຄະກັມ ແລະມີສະເພາະພຸດທະສາສນາເທົ່ານັ້ນ, ໃນລາວຖືເປັນປະເພຮີຂອງຊາດ, ການເຂົ້າພັນສາໃນລາວນັ້ນ ປະຕິບັດກັນມາຕັ້ງແຕ່ມີພຣະສົງເຂົ້າມາຢູ່ໃນດິນແດນລາວກ່ອນແລ້ວ ຫຼັກຖານນີ້ພົບໄດ້ຈາກຫຼັກຖານທາງວັດຖຸ ເຊັ່ນ ວັດບູຮານ ທີ່ມີຮອຍພຣະບາດ ໃນລ່ອງແມ່ນໍ້າຂອງ ຢູ່ໃນວຽງຈັນພົບຮອຍພຣະບາດຫຼວງຫຼາຍໃນບໍຣິເວນລ່ອງງື່ມ ພູເຂົາຄວາຍ ຈົນຮອດແຂວງສະຫວັນນະເຂດນັ້ນ ຄືວັດໃນສະໄໝບູຣານ, ພຸດທະສາສນາໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວໃນຊຸມຊົນແມ່ນໍ້າຂອງຕັ້ງແຕ່ປີ ພ.ສ 8 ເລື້ອຍມາ ເລີ່ມຕົ້ນທີ ອານາຈັກສີໂຄດຕະບອງ ສືບທອດມາຮອດສະໄໝຈັນທະບູຣີ ໃນປີ ພ.ສ 236 ຂະຫຍາຍຕົວໄປຍັງຊຽງແສນ, ຊຽງດົງເມືອງຊວາ ເລື້ອຍມາທ ຈົນເຖິງຍຸກປະຫວັດສາດຊາດລາວ ໃນປີ ພ.ສ 1902 ພຣະເຈົ້າຟ້າງຸ່ມໄດ້ນໍາເອົາພຣະພຸດທະສາສນານິກາຍເຖຣະວາດ ລັດທິລັງກາວົງ ຈາກຂະເໝນ ມາສືບທອດເຜີຍແຜ່ໃນລ້ານຊ້າງ ໂດຍມີສູນກາງຢູ່ນະຄອນຊຽງທອງ ແຕ່ນັ້ນພຸດທະສາສນາກໍໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວ ໄປໃນຫົວເມືອງຂອບເຂດແຫ່ງມະຫາອານາຈັກລ້ານຊ່າງ ທາງຣາຊະການກໍໄດ້ອຸປະຖັມພຸດທະສາສນາຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ປະເພນີເຂົ້າພັນສາ ກໍໄດ້ສືບຕໍ່ປະຕິບັດເລື່ອຍມາເທົ່າປັດຈຸບັນ.