ເຫດທີ່ໄດ້ຊື່ວ່າ ອະຣິຍະສັຈຈ໌

- ເຫດທີ່ໄດ້ຊື່ວ່າ ອະຣິຍະສັຈຈ໌
- ບັນຫາ ເພາະເຫດໃດ ຄວາມຈິງ 4 ປະການ ຄື ທຸກຂ໌ ສະມຸທັຍ ນິໂຣທ ມັຄຄະ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ?
- ພຸດທະດຳຣັສຕອບ : ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ 4 ປະການນີ້ ຄື: ທຸກຂະອະຣິຍະສັຈຈ໌ ທຸກຂະສະມຸທັຍອະຣິຍະສັຈຈ໌ ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມິນີປະຕິປະທາ, ອະຣິຍະສັຈຈ໌ 4 ປະການນີ້ແລ ເປັນຂອງຈິງ ເປັນຂອງແທ້, ບໍ່ຜັນແປ, ບໍ່ປ່ຽນເປັນຢ່າງອື່ນ ເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງຮຽກວ່າ ອະຣິຍະສັຈຈ໌....ເພາະສະນັ້ນແຫຼ້ວ ທ່ານທັງຫຼາຍ ເພິ່ງທຳຄວາມພຽນ ເພື່ອຮູ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ.

ຕະຖະຄະຕະສູດ, ມະຫາ, ສັງ, (1707)
ຕບ. 19 : 545 ຕທ. 19 ໊ 490
ຕອ. K.S 5 : 368

พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ตรัสรู้สิ่งเดียวกัน

527 พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ตรัสรู้สิ่งเดียวกัน

ปัญหา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกยุคทุกสมัยตรัสรู้อะไร ?

พุทธดำรัสตอบ “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่าใดเหล่าหนึ่งในอดีตกาล ได้ตรัสรู้แล้วตามความเป็นจริง พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหมดนั้น ได้ตรัสรู้แล้วซึ่งอริยสัจจ์ ๔ ตามความเป็นจริง ถึงพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่าใดเหล่าหนึ่งในอนาคตกาล จักตรัสรู้ตามความเป็นจริง ถึงพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่าใดเหล่าหนึ่งในปัจจุบัน ตรัสรู้อยู่ตามความเป็นจริง พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหมดนั้น ตรัสรู้อยู่ซึ่งอริยสัจจ์ ๔ ตามความเป็นจริง...”


อรหัตสูตร มหา. สํ. (๑๗๐๔ )
ตบ. ๑๙ : ๕๔๓-๕๔๔ ตท. ๑๙ : ๔๘๙
ตอ. K.S. ๕ : ๓๖๗

ທິດ 6

ທິດ 6

- ທິດ 6 ບຸກຄົນປະເພດຕ່າງໆ ທີ່ເຮົາຕ້ອງກ່ຽວຂ້ອງສັມພັນ ດຸດຈະດັ່ງທີ່ຢູ່ອາໄສຮອບຕົວ ຈັດເປັນ 6 ທິດ ດັ່ງນີ້:
1. ປຸຣະມະທິດ ທິດເບື້ອງໜ້າ ໄດ້ແກ່ ບິດາ-ມາດາ.
2. ທັກຂີນະທິດ ທິດເບື້ອງຂວາ ໄດ້ແກ່ຄຣູອາຈານ.
3. ປັດສິມະທິດ ທິດເບື້ອງຫຼັງ ໄດ້ແກ່ສາມີ-ພັນລະຍາ.
4. ອຸຕຕະຣິທິດ ເບື້ອງເບຶ້ອງຊ້າຍ ໄດ້ແກ່ມິດສະຫາຍ.
5. ອຸປະຣິມະທິດ ທິດເບື້ອງເທິງໄດ້ແກ່ ພຣະສົງ-ສະມະນະ.
6. ປຸຣັຕຖິມະທິດ ທິດເບື້ອງລຸ່ມ ໄດ້ແກ່ລູກຈ້າງ-ນາຍຈ້າງ.

1.1. ປຸຣະມະທິດ ທິດເບື້ອງໜ້າ ໄດ້ແກ່ ບິດາ-ມາດາ.
ກ. ມາຕາບິດາ ອຸນຸເຄາະບຸດທິດາ ດັ່ງນີ້:
1. ຫ້າມປາມຈາກຄວາມຄວາມຊົ່ວ.
2. ໃຫ້ຕັ້ວຕົນຢູ່ໃນຄວາມດີ.
3. ໃຫ້ສຶກສາສີລະປະວິທະຍາ.
4. ຫາຄູ່ຄອງທີ່ສົມຄວນໃຫ້.
5. ມອບຊັບສົມບັດໃຫ້ໃນໂອກາດອັນສົມຄວນ.

ຂ. ບຸດທິດາ ເພິ່ງບໍາຣຸງມາດາບິດາ ດັ່ງນີ້:
1. ທ່ານລ້ຽງເຮົາມາແລ້ວ ລ້ຽງທ່ານຕອບ.
2. ຊ່ວຍທຳກິດຂອງທ່ານ.
3. ດຳຣົງວົງສະກຸນ.
4. ປະພຶດຕົນໃຫ້ເໝາະກັບຄວາມເປັນທາຍາດ.
5. ເມື່ອທ່ານລ່ວງລັບໄປແລ້ວ ທຳບຸນອຸທິດໃຫ້ທ່ານ.

1.2. ທັກຂີນະທິສະ ທິດເບື້ອງຂວາ ໄດ້ແກ່ຄູບາອາຈານ.
- ຄຣູບາອາຈານອະນຸເຄາະສິດ ດັ່ງນີ້:
1. ຝຶກຝົນແນະນໍາໃຫ້ເປັນຄົນດີ.
2. ສອນໃຫ້ເຂົ້າໃຈແຈ່ມແຈ້ງ.
3. ສອນສີລປະວິທະຍາໃຫ້ສິ້ນເຊີງ.
4. ຍົກຍ້ອງໃຫ້ປາກົດໃນໝູ່ເພື່ອນ.
5. ສ້າງເຄື່ອງຄຸ້ມກັນໄຟໃນສາຣະທິດ ຄື ສອນໃຫ້ສິດປະຕິບັດໄດ້ຈິງ ນໍາວິຊາໄປລ້ຽງຊີບທຳງານໄດ້.

- ສິດສົງເຄາະຄຣູອາຈານດັ່ງນີ້:
1. ລຸກຕ້ອນຮັບສະແດງຄວາມເຄົາຣົບ.
2. ເຂົ້າໄປຫາ.
3. ໃຝ່ໃຈຮຽນ.
4. ບົວລະບັດ.
5. ຮຽນສີລປະວິທະຍາໂດຍໂຄຣົບ.

1.3 ປັດສິມມະທິດ ທິດເບື້ອງຫຼັງ ໄດ້ແກ່ ສາມີ ດັ່ງນີ້:
- ສາມີເພິ່ງບຳຣຸງພັນລະຍາ ດັ່ງນີ້:
1. ຍົກຍ້ອງສົມເປັນພັນລະຍາ.
2. ບໍ່ດູໝິ່ນ.
3. ບໍ່ນອກໃຈ.
4. ມອບຄວາມເປັນໃຫຍ່ໃຫ້ໃນເຮືອນ.
5. ຫາເຄື່ອງປະດັບມາໃຫ້ເປັນຂອງຂວັນຕາມໂອກາດ.

- ພັນລະຍາອະນຸເຄາະສາມີ ດັ່ງນີ້.
1. ຈັດງານບ້ານເຮືອນໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ.
2.ສົງເຄາະຍາດທັງສອງຝ່າຍດ້ວຍດີ.
3. ບໍ່ນອກໃຈ.
4. ຮັກສາສົມບັດທີ່ຫາມາໄດ້.
5. ຂະຫຍັນບໍ່ຂີ້ຄ້ານໃນງານທັງປວງ.

1.4. ອຸຕະຣະທິດ ທິດເບື້ອງຊ້າຍ ໄດ້ແກ່ມິດສະຫາຍ.
- ເພິ່ງບຳຣຸງມິດສະຫາຍດັ່ງນີ້.
1. ເພື່ອແຜ່ແບ່ງປັນ.
2. ເວົ້າຈາມີນ້ຳໃຈ.
3. ຊ່ວຍເຫຼືອເກື້ອກູນກັນ.
4. ມີຕົນສະເໝີ ຮ່ວມສຸກຮ່ວມທຸກດ້ວຍ.
5. ຊື່ສັດຈິງໃຈຕໍ່ກັນ.

- ມິດສະຫາຍອະນຸເຄາະຕອບ.
1. ເມື່ອເພື່ອນປະໝາດຊ່ວຍປ້ອງກັນ.
2. ເມື່ອເພື່ອນປະໝາດ ຊ່ວຍຮັກສາຊັບສົມບັດຂອງເພື່ອນ.
3. ໃນຄາວມີໄພ ເປັນທີ່ເພິ່ງໄດ້.
4. ບໍ່ລະຖິ້ມໃນຍາມທຸກຢາກ.
5. ນັບຖືຕລອດເຖິງວົງຍາດພີ່ນ້ອງຂອງມິດ.

5. ອຸປະຣິມະທິດ ທິດເບື້ອງເທິງ(ບົນ) ໄດ້ແກ່ພຣະສົງ ສະມະເນນ
- ຄະຣືຫັດເພິ່ງບຳຣຸງພຣະສົງ ດັ່ງນີ້.
1. ຈະທຳສິ່ງໃດກໍດ້ວຍເມດຕາ.
2. ຈະເວົ້າສິ່ງໃດກໍດ້ວຍເມດຕາ.
3. ຈະຄິດສິ່ງໃດກໍດ້ວຍເມດຕາ.
4. ຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈ.
5. ອຸປະຖັມດ້ວຍປັດໄຈ 4

- ພຣະສົງສາມະເນນ ສົງເຄາະຄະຣືຫັດ.
1. ຫ້າມປາມຈາກຄວາມຊົ່ວ.
2. ໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມດີ.
3. ອະນຸເຄາະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາດີ.
4. ໃຫ້ຟັງສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍຟັງ.
5. ທຳສິ່ງທີ່ເຄີຍຟັງມາແລ້ວໃຫ້ແຈ່ມແຈ້ງ.
6. ບອກທາງສະຫວັນ ສອນວິທີດຳເນີນຊີວິດໃຫ້ປະສົບຄວາມສຸກຄວາມຈະເຣີນ.

6. ເຫດຖິທະທິດ ທິດເບື້ອງລ່າງ(ລຸ່ມ) ໄດ້ແກ່ລູກຈ້າງກັບນາຍຈ້າງ.
- ນາຍຈ້າງເພິ່ງບຳຣຸງລູກຈ້າງ ດັ່ງນີ້
1. ຈັດງານໃຫ້ທຳຕາມກຳລັງຄວາມສາມາດ.
2. ໃຫ້ຄ່າຈ້າງຣາງວັນສົມຄວນແກ່ງານ ແລະຄວາມເປັນຢູ່.
3. ຈັດສະຫວັດດີການດີ ມີການຊ່ວຍປິ່ນປົວພະຍາບານ ໃນຍາມເຈັບໄຂ້ ເປັນຕົ້ນ.
4. ໄດ້ຂອງແປຫໆ ພິເສດໆມາ ກໍແບ່ງປັນໃຫ້.
5. ໃຫ້ມີວັນຫຍຸດພັກຜ່ອນຕາມໂອກາດ ອັນຄວນ.

- ລູກຈ້າງອະນຸເຄາະນາຍຈ້າງ ດັ່ງນີ້.
1. ເຣີ່ມທຳງານກ່ອນ.
2. ເລີກຕາມທີຫຼັງ.
3. ເອົາແຕ່ຂອງທີ່ນາຍໃຫ້.
4. ທຳການງານໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ ແລະດີຍິ່ງຂຶ້ນ.
5. ນຳຄວາມດີຂອງນາຍໄປເຜີຍແຜ່.

ลักษของจิตและ การทำงานของจิต ລັກສະນະຂອງຈິດ ແລະການທຳງານຂອງຈິດ

- ຈິດມີລັກສະນະສາມັນຕາມທັມມະຊາດ (ສາມັນຍະລັກສະນະ)ມີຢູ່ 3 ປະການ ຄື.
1. ອະນິຈຈະລັກຂະນະ ຄື ມີລັກສະນະທີ່ບໍ່ທ່ຽງ ບໍ່ຄົງທີ່ ຕ້ອງປ່ຽນແປງ(ເກີດ-ດັບ) ຢູ່ຕລອດເວລາ;
2. ທຸກຂະລັກສະນະ ຄື ມີລັກສະນະທີ່ທົນຢູ່ໃນສະພາບເດີມບໍ່ໄດ້ (ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ຕ້ອງດັບໄປ)
3. ອະນັນຕະລັກສະນະ ຄື ມີລັກສະນະທີ່ບໍ່ແມ່ນຕົວຕົນ, ບໍ່ແມ່ນຕົນ ບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດບັງຄັບບັນຊາຂອງຜູ້ໃດ ຈະບັງຄັບໃຫ້ມັນຫຍຸດການເກີດດັບ ບໍ່ໄດ້.

- ສາມັນຍະລັກສະນະທັງ 3 ນີ້ ເປັນສິ່ງຈິງແທ້ແນ່ນອນ ເປັນກົດທັມມະຊາດ ທີ່ຮຽກວ່າ ໄຕລັກ ຮູບທັມ ແລະນາມທັມທັງຫຼາຍອັນໄດ້ແກ່ ຮູບ ຈິດ ແລະເຈຕະສິກ ຍ່ອມຈະຕ້ອງມີລັກສະນະເຊັ່ນນີ້ ເໝືອນກັນທັງໝົດ.

- ນອກຈາກຈິດ ຈະມີລັກສະນະສາມັກ ຕາມທີ່ກ່າວມາແລ້ວ.
- ຈິດຍັງມີລັກສະນະພິເສດສະເພາະຕົວ(ວິເສສະລັກສະນະ)ອີກ 4 ປະການຄື :
1. ມີການຮູ້ອາຣົມ ເປັນລັກສະນະ.
2. ເປັນປະທານໃນທັມທັງປວງ ເປັນກິດ.
3. ມີການເກີດດັບສືບຕໍ່ກັນຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ເປັນຜົນ.
4. ມີອະດີດກັມ ທວານ ອາຣົມແລະເຈຕະສິກ ເປັນເຫດໃຫ້ຈິດເກີດຂຶ້ນ.

- ການທຳງານຂອງຈິດ ຈະເກີດ ດັບ ສືບຕໍ່ກັນໄປຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ໃນພຣະສູດຕອນໜຶ່ງ ພຣະພຸດທະອົງຊົງສະແດງໄວ້ມີໃຈຄວາມວ່າ ຍາກທີ່ທະຈະນຳສິ່ງອື່ນໆ ທັງຫຼາຍໃນໂລກ ມາປຽບທຽບກັບຄວາມເກິດອັນໄວວາ ຣວດເຣວຂອງຈິດ ເພາະຈິດເກີດດັບໆ ໄວວາກວ່າສິ່ງໃດໆ ໃນໂລກພຽງຊົ່ວນິ້ວດຽວ ຈິດຈະເກີດດັບເຖິງແສນໂກດຂະນະ ຫຼື 1.000.000.000.000 (ໜຶ່ງລ້ານໆດວງ)
- ທີ່ວ່າ ຈິດມີການເກີດດັລສືບຕໍ່ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ເພາະຈິດດວງທີ 1 ເກີດຂຶ້ນແລ້ວດັບໄປ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈິຕດວງທີ 2 ກໍຈະເກີດຂຶ້ນຕິດຕໍ່ກັນແລ້ວ ກໍດັບໄປອີກ ເປັນເຊັ່ນນີ້ຕໍ່ເນື່ອງກັນໄປເລື້ອຍໆ.
- ເກີດຂຶ້ນ ຕັ້ງ ຢູ່ ແລ້ວກໍດັບໄປ >>> ເກີດຂຶ້ນ-ຕັ້ງຢູ່-ແລ້ວກໍດັບໄປ.
(ຄວາມຈິງຈິດ ເປັນນາມທັມ ບໍ່ມີຮູບຮູບຮ່າງສັນຖານ ທີ່ຂຽນເປັນວົງມົນໆນັ້ນ ເປັນການສົມມຸດ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍເທົ່ານັ້ນ)
- ພາວະທີ່ຈິດເກີດດັບສືບຕໍ່ກັຍເປັນກະແສນີ້ ທ່ານຮຽກວ່າສັນຕະຕິ ເຊິ່ງສາມາປຽບທຽບໄດ້ກັບກະແສນ້ຳ ທີ່ປກະກອບໄປດ້ວຍອະນູຊອງນໍ້າ ນ້ອຍໆຮຽງກັບຕິດຕໍ່ກັນເປັນສາຍ ຂະນະທີ່ກະແສຈິດບໍ່ອອກມາຮັບຮູ່ເຣື່ອງຣາວ(ອາຣົມ) ທາງຕາ, ຫູ, ດັງ, ລິ້ນ, ກາຍ ແລະໃຈ ຈິດໃນຂະນະ ນັ້ນມີຊື່ຮຽກວ່າ ພະວັງຄະຈິຕ ເຊິ່ງເປັນຈິດທີ່ທຳໜ້າທີ່ຮັກສາຮູບນາມ ໃນພົບປັດຈຸບັນໄວ້ບໍ່ໃຫ້ແຕກທຳລາຍໄປ ຈົນກວ່າຈະສິ້ນອາຍຸຈາກພົບນີ້ ແມ່ນຂະນະຫຼັບສະໜິດ (ບໍ່ມີການຝັນ) ຫຼືສະຫຼົບໄປ ກໍມີພະວັງຄະຈິດ ເກີດດັບສືບເນືອ່ງກັນຕລອດເວລາ ອາຣົມຂອງພະວັງຄະຈິດ ເປັນອາຣົມທີ່ສືບເນື່ອງຈາກເຫດ ປັດໄຈໃນອະດີດພົບ.
- ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຈິດອອກມາຮັບຮູ້ເຣື່ອງຣາວທາງປະຕູ(ທວາຣ) ທັງ 6 ຄື ຕາ, ຫູ, ດັງ, ລິ້ນ, ການ ແລະໃຈ ເມື່ອນັ້ນຈິຕຈະຂຶ້ນສູ່ວິຖີເຊິ່ງຮຽກວ່າ ວິຖີຈິດ ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດແຕ່ລະວິຖີ ກໍຈະມີພະວັງຄະຈິດຄອຍຮັກສາສະພາບທັມມະຊາດເກີດຂັ້ນຢູ່ທຸກຄັ້ງ ແຕ່ເຮົາຈະບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວ ເພາະການປ່ຽນແປງກັບໄປກັບມານັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໄວວາຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ແສງໄຟຈາກຫຼອດໄຟຟ້າ ທີ່ເຮົາໃຊ້ກັນຢູ່ທຸກວັນນີ້ມີການ ກະພິບໆ(ເກີດ-ດັບ) ຕາມຄວາມຖີ່ຂອງໄຟຟ້າ ກະແສສະຫຼັບດ້ວຍຄວາມໄວພຽງ 50 ຄັ້ງ ຕໍ່ວິນາທີເທົ່ານັ້ນ ເຮົາຍັງບໍ່ສາມາດສັງເກດເຫັນ, ການກະພິບຂອງແສງໄປໄດ້ເລີຍ ດັ່ງນັນ ຈິດເຊິ່ງມີການເກີດດັບຢ່າງໄວວາໄວປະມານ 1 ລ້ານໆຄັ້ງຕໍ່ວິນາທີ ຈຶ່ງບໍ່ໜ້າສົງໄສວ່າເປັນຫຍັງ ເຮົາບໍ່ສາມາດຮູ້ສຶກໄດ້.
- ອະນຸມານວ່າການງໍນີ້ (ການງໍນີ້ວມື້ເຂົ້າມາຫາມື) ໃຊ້ເວລາປະມານ 1 ວິນາທີ.

ອະຣິຍະສັຈຈະ 4

ອະຣິຍະສັຈຈະ 4 (ໂດຍຫຍໍ້)
- ບັນຫາ : ອະຣິຍະສັຈຈ໌ 4 ໄດ້ແກ່ອັນໃດ ?
- ແກ້ : ອະຣິຍະສັຈຈ໌ 4 ໂດຍຫຍໍ້ໄດ້ແກ່:-

- ພຸດທະດຳຣັສຕອບ : “ດູດ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ທຸກຂະອະຣິຍະສັຈຈະ ກໍຄື ຄວາມເກີດເປັນທຸກ, ຄວາມແກ່ເປັນທຸກ, ຄວາມເຈັບ, ຄວາມຕາຍ, ຄວາມປະຈວບກັບບຸກຄົຮ ແລະສິ່ງຂອງອັນບໍ່ໜ້າຮັດ, ຄວາມພັດພາກຈາກບຸກຄົນ ຫຼືສິ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກ, ປາສະຈາກສິ່ງໃດແລ້ວບໍ່ໄດ້ເປັນທຸກ ເມື່ອສະຫຼຸບແລ້ວ ຂັນ 5 ທີ່ຕົນເຂົ້າໄປຢືດຖື ເປັນທຸກ.“

- ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ຄື ເຫດເກີດແຫ່ງທຸດ ຄື ຄວາມຍາກອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດພົບໃໝ່, ປະກອບດ້ວຍຄວາມກຳນັດຍິນດີ ຄວາມເພີດເພີນໃນພາບນັ້ນໆ ໄດ້ແກ້ ຄວາມຍາກໃນກາມ (ກາມຕັນຫາ) ຄວາມຍາກໃນພົບ (ພະວະຕັນຫາ) ຄວາມຍາກໃນຄວາມສູນ (ວິພາວະຕັນຫາ).“

- ອະຣິຍິສັຈຈ໌ ຄື ຄວາມດັບທຸກ ໄດ້ແກ່ຄວາມດັບເພາະຄວາມກຳນົດຢ່າງຍສິ່ນ້ເຊີງ ຄວາມສະຫຼະ ຄວາມສະຫຼັດອອກ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ຄວາມບໍ່ມີເຍື້ອ
ໃຍໃນຕັນຫານັ້ນແລ.

- ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ຄື ທາງໄປສູ່ຄວາມດັບທຸກ ກໍຄືອະຣິຍະມັກອັນປະກອບດ້ວຍ ອົງ 8 ປະການ....“

ຕະຖາຄະຕະສູຕ ທີ 1 ມະຫາ. ສັງ. (1665)
ຕບ. 19 : 528-529 ຕທ. 19. 477-478
ຕອ. K.S 5 : 357-358

ທາງສຸດໂຕ່ງສອງຢ່າງ

ທາງສຸດໂຕ່ງສອງຢ່າງ
- ທາງປະຕິບັດສຸດໂຕ່ງ 2 ຢ່າງ
- ບັນຫາ
ທາງປະຕິບັດແບບປາຍສຸດສອງຢ່າງທີ່ນັກບວດໃນອິນເດັຍສະໄໝພຸດທະການນິຍົມ ປະຕິບັດກັນຢູ່ຄືອັນໃດ ?

- ພຸດທະດຳຣັສຕອບ:
“ດູກ່ອນພິກຂຸທັງຫຼາຍ ທາງສຸດໂຕ່ງສອງຢ່າງນີ້ ບັນພະຊິດບໍ່ຄວນເຂົ້າໃກ້ ທາງສຸດໂຕ່ງສອງຢ່າງນັ້ນ ຄືອັນໃດ ? ຄື
- ການປະກອບມົວເມົາໃນ ກາມສຸຂ ໃນສິ່ງທີ່ໜ້າໃຄ່ທັງຫຼາຍອັນຕໍ່າຊາມ ເປັນຂອງຊາວບ້ານ ເປັນຂອງປຸຖຸຊົນ ບໍ່ປະເສີດ ບໍ່ປະກອບປະໂຫຍດ 1.
- ການປະກອບມົວເມົາໃນການທໍຣະມານຕົນໃກ້ລຳບາກ ເປັນທຸກ ບໍ່ປະເສີດ ບໍ່ປະກອບດ້ວຍປະໂຫຍດ ັ1.
- ຂໍ້ປະຕິບັດໃນທາງກາງ ບໍ່ເຂົ້າໄປໃກ້ ບໍ່ເຂົ້າໄປໃຫ້ທາງສຸດໂຕ່ງທັງສອງນັ້ນ ຕະຖະຄົຕໄດ້ຕັສຮູ້ແລ້ວທີ່ສ້າງດວງຕາ ສ້າງຍານ ເປັນໄປເພື່ອຄວາມ ສະຫງົບ ເພື່ອຄວາມສະຫງົບຍິ່ງ ເພື່ອການຕັສຮູ້ຍິ່ງ ເພື່ອການຕັສຮູ້ ເພື່ອນພພານ ຂໍ່ປະຕິບັເອັນເປັນທາງສາຍກາງນັ້ນ...ຄື ອະຣິຍະມັຄຄະອັນ ປະກອບດ້ວຍອົງ 8 ປະການນີ້ແລ...“

ຕະຖາຄະຕະສູຕ ທີ 1 ມະຫາ. ສັງ. (1664)
ຕບ. 19 :528 ຕທ.19 : 475
ຕອ. K.S. 5: 356-357

ສັດທາສ້າງຮູບໃໝ່່

ທ້າວພູແວ ອິນທະວົງ - ນາງວິຈິດ ສຸຣິວັນ ພ້ອມຄອບຄົວ ບ້ານໂພນປ່າເປົ້າ.